Σελίδα 1 of 812345...--> »

Τα γνωρίσματα της ζωής του Χριστού

ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΜΕΝΗ ΖΩΗ

0020

Η καινούργια ζωή, η αληθινή ζωή του αναγεννημένου ανθρώπου του Θεού, που στην πραγματικότητα είναι «ο Ιησούς Χριστός εν ημίν», έχει τα δικά της θαυμαστά χαρακτηριστικά, τα δικά της γνωρίσματα. Μέσα στις σελίδες του Λόγου του Θεού έχουμε πληρότητα περιγραφής, έτσι ώστε να μπορούμε να αναγνωρίσουμε και να διακρίνουμε το γνήσιο, το αληθινό.

Η ζωή έχει κύριο γνώρισμά της την ειρήνη. Ζωή χωρίς ειρήνη, δεν είναι ζωή. Η εσωτερική ειρήνη της ψυχής και οι εξωτερικές εκδηλώσεις της ειρήνης στους γύρω. Αυτά τα δυο πορεύονται μαζί. Ας μην πει κάποιος πως έχει ζωή και την απολαμβάνει, όταν «τρώγεται» καθημερινά με μίση, πάθη και έχθρες εναντίον όλων γύρω του. Αυτό δεν είναι ζωή. Είναι καθημερινός, σκληρός θάνατος. Είναι φθορά, είναι λιώσιμο στα χέρια της αμαρτίας. Γιατί ειρήνη είναι ο Ιησούς Χριστός μέσα μας διά της πίστεως, είναι «η ειρήνη ημών» ο Ιησούς, που κάνει τις μέρες μας γεμάτες απόλαυση, γεμάτες Ουρανό!

 

Ζωή πραγματική είναι μόνο η αγία ζωή. Άγιος θα πει «ανήκω στον Θεό, υπάρχω για τον Θεό». Η ψυχή είναι γεμάτη με το νόμο Του.

Ταυτόχρονα άγιος θα πει «δεν ανήκω στον εαυτό μου, στις επιθυμίες μου, στα είδωλά μου», όλα αυτά που κάποτε αγαπούσα και λάτρευα.

Ο άγιος είναι ο ξεχωρισμένος για τον Θεό, για την υπηρεσία Του και τη δόξα Του.

Αυτός ο άγιος δουλεύεται με τη λειτουργία του αγιασμού, που είναι καθημερινή και στοχεύει στο χτίσιμο μιας αγίας ζωής πάνω μας. Ένας άγιος ζει αποκλειστικά με του Θεού το θέλημα. Ο Κύριός του ορίζει και εξουσιάζει την ύπαρξή του. Θα λέγαμε πως ένας άγιος δεν έχει ο ίδιος δικαιώματα «πάνω του». Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα της ομολογίας του Απ. Παύλου «δεν ζω εγώ πλέον».

Ζωή είναι μόνο η αγία ζωή και ζωντανός είναι μόνο αυτός που πορεύεται καθημερινά στο μονοπάτι του αγιασμού και της ολοκλήρωσης. Οτιδήποτε άλλο χωρίς τον αγιασμό δεν έχει τη ζωή μέσα του, δεν έχει το Θεό τον Άγιο. «Επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού, ο αγιασμός σας… διότι ο Θεός δεν εκάλεσεν ημάς προς ακαθαρσίαν, αλλά προς αγιασμόν». (Α΄ Θεσσαλονικείς 4:3, 7).

Ζωή έχει μόνο αυτός που διά του Αγίου Πνεύματος μορφώνεται πάνω του ο Ιησούς Χριστός. Αυτός είναι άγιος, πορεύεται το δρόμο του λυτρωμένος και είναι αιώνιος.

 

1195576_92868095

Ζωή είναι μόνο η πορεία της νίκης. Τους ηττημένους κανείς δεν τους αναγνωρίζει, κανείς δεν τους λογαριάζει. Ζωή είναι μόνο η ζωή της νίκης.

                              «Διότι παν ό,τι εγεννήθη εκ του Θεού, νικά τον κόσμον…»

(Α΄ Ιωάννου 5:4).

Πρώτος νικήθηκε ο θάνατος, που μας εξουσίαζε. Ανοίχτηκε έτσι ο δρόμος για μια πορεία νίκης καθημερινή και δοξασμένη. Η νίκη της σάρκας, η νίκη της επιθυμίας, η νίκη του «κόσμου».

Η νέα ζωή που μας χαρίζει ο Κύριος διά του Ιησού Χριστού είναι ζωή αληθινή, ακριβώς γιατί περιέχει τη νίκη, την επικράτηση επί της αμαρτίας, που είναι ο θάνατος.

Είναι σωστό να συμπεράνουμε ότι ζωή είναι μόνο η «λυτρωμένη ζωή», η απαλλαγμένη από το μόλυσμα της αμαρτίας. Οπωσδήποτε στην ψυχή που έχει παραμείνει και δουλεύει ο θάνατος, δεν μπορούμε να μιλάμε για ζωή και μάλιστα αιώνια.

Δεν μπορεί να είναι ζωντανός, δεν μπορεί να μείνει ζωντανός κανείς χωρίς να κατατροπώνει καθημερινά την αμαρτία. Και στη θέση της αμαρτίας, η ψυχή γεμίζει με το θέλημα του Θεού, που το προκρίνει ο λυτρωμένος του Χριστού ανάμεσα στις άλλες προσφορές με αγάπη και λαχτάρα. Όπως στη βιολογία, για να μείνει ζωντανός και υγιής ένας οργανισμός πρέπει να νικά τα παθογόνα αίτια, να νικά τον εχθρό, έτσι και ο λυτρωμένος πρέπει να έχει νίκη, αν θέλει να ζήσει. Νίκη κατά της αμαρτίας του, νίκη κατά του εαυτού του. Η νίκη είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής. Χωρίς αυτήν, ζωή δεν μπορεί να υπάρξει.

 

Η πραγματική ζωή έχει μεγαλείο και δόξα. «Όσους δε προεγνώρισε, τούτους και προώρισε…, εκάλεσε…, εδικαίωσε…, εδόξασε». (Ρωμαίους η΄ 29,30).

Η δόξα, η ομορφιά της λυτρωμένης ζωής είναι ζηλευτά χαρακτηριστικά του ζωντανού. Το αρρωστημένο, το πεθαμένο είναι πάντα θλιβερό και αποκρουστικό. Αρκεί να θυμηθούμε τα λόγια του Κυρίου μας, «εάν τις Με αγαπά, τον λόγον Μου θέλει φυλάξει, και ο Πατήρ Μου θέλει αγαπήσει αυτόν, και προς αυτόν θέλομεν ελθεί, και εν αυτώ θέλομεν κατοικήσει» (Ιωάννης ιδ΄ 23), για να συλλάβουμε πόσο δοξασμένη και αστραφτερή είναι η ζωή η πραγματική, η μόρφωση και η κατοίκηση του Ιησού Χριστού μέσα μας.

Για τον λυτρωμένο του Θεού ο πρώτος Ψαλμός λέει: «και το φύλλον αυτού δεν μαραίνεται, και πάντα όσα αν πράττη, θέλουσιν ευοδωθή» (Ψαλμός 1:3) . Αυτές είναι οι εκδηλώσεις οι εξωτερικές της δόξας και του μεγαλείου, που κλείνεται μέσα στην ψυχή την αγιασμένη και την καθαρισμένη. Και δεν μπορεί να μην υπάρχουν οι ανάλογες εκδηλώσεις. Είναι φυσιολογική συνέπεια της ζωής μέσα μας.

Όπως είναι φυσικό, όλο το μεγαλείο και η ομορφιά της άφθονης ζωής, της νέας ζωής, δεν μπορεί να υπάρξει, όταν ο Ιησούς Χριστός έχει μείνει ένα ιστορικό πρόσωπο, που ανήκει στο παρελθόν και το έργο Του έχει τοποθετηθεί έξω από την ψυχή μας.

Μόνο ο ζωντανός Ιησούς και η ταύτιση του ανθρώπου μαζί Του οδηγούν σε μια πορεία καθαρότητας, που ακτινοβολεί αρχοντιά και μεγαλείο. Αυτή η νέα ζωή είναι η συνέχεια εκείνου του αρχικού θαυμαστού σχεδίου της αγάπης του Θεού, «ας κάμωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημών, καθ’ ομοίωσιν ημών, και ας εξουσιάζη…» (Γένεση 1:26).

Το παιδί του Θεού, όταν είναι γνήσιο, ζει μέσα σε χαρά και ηρεμία, στην ψυχή του βασιλεύει ειρήνη και ανάπαυση. Είναι φυσικό να αναδίδει ευωδιά ζωής ζηλευτή. Οτιδήποτε έξω από αυτήν την κατάσταση ψυχής δεν είναι ζωή, δεν έχει αιώνιο χαρακτήρα. Η δόξα είναι κύριο γνώρισμα της ζωής Χριστού μέσα στο κράτος της αμαρτίας, του θανάτου, και δώρο που ο Χριστός χαρίζει σε όσους Τον δεχτούν Κύριό τους.

cropped-5.jpg

Η ζωή έχει καρπούς. Η καρποφορία είναι γνώρισμα πολύ σημαντικό της ζωής. Η στειρότητα δεν είναι ζωή, δεν έχει σχέση με τη φυσιολογία της ζωής.

Ο Λόγος του Θεού μας βεβαιώνει πως η καρποφορία είναι συστατικό και γνώρισμα της ζωής και ότι ο καρπός είναι φυσική συνέπεια της ύπαρξης της ζωής μέσα μας. «Εγώ είμαι η άμπελος, σεις τα κλήματα. Ο μένων εν Εμοί, και Εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν» (Ιωάννης 15:5).

Στην περιοχή της πνευματικής καρποφορίας δεν χρειάζονται ούτε προσπάθειες σκληρές, επίπονες, ούτε βέβαια πρωτοβουλίες, οργανωμένα σχήματα για την καρποφορία. Το μόνο που είναι απαραίτητο είναι η παρουσία της ζωής. Μέσα στη ζωή την αληθινή ενυπάρχει ο καρπός, η δύναμη της καρποφορίας. «Ο μένων εν Εμοί και Εγώ εν αυτώ». Αυτό είναι ζωή, αυτό είναι καρποφορία. Όλα εκεί μέσα κλείνονται.

Τούτη η οργανική σύνδεση, η ταύτιση του κλήματος με την άμπελο την αληθινή, πραγματώνεται διά του Αγίου Πνεύματος. Η καρποφορία είναι το φυσιολογικό επακόλουθο.

Όπου υπάρχει η ζωή, υπάρχει και καρπός.

Ο καρπός τότε είναι γνήσιος κι έχει τα γνωρίσματα του Λόγου του Θεού. Καρπός πολύς, καρπός που να μένει, καρπός που να δοξάζει τον Θεό.

 

Η ζωή έχει χαρακτήρα αιώνιο. Είναι αυτό ένα από τα κύρια γνωρίσματα της πραγματικής ζωής. Αυτή η αιώνια ζωή, όταν κατοικεί μέσα μας, μας κάνει κι εμάς αιώνιους. Από τώρα, από εδώ κάτω αιώνιοι. Ένας «αιώνιος» περπατάει στο πεζοδρόμιο, ένας «αιώνιος» περνάει το φανάρι του δρόμου… Εσύ βλέπεις μια εικόνα γνώριμη. Δυο χέρια, δυο πόδια, μια μύτη… Λάθος μεγάλο. Δεν έχει καμιά σχέση με αυτά. Είναι πνευματικό δημιούργημα, ουράνιο χτίσμα της αγάπης του Θεού, είναι αιώνιος αυτός που βλέπεις…

Είναι σφάλμα να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον «ζωντανό», τον λυτρωμένο του Χριστού χρησιμοποιώντας τη γλώσσα και τις περιγραφές των «πεθαμένων», αυτών που από τώρα είναι στο θάνατο.

«Ούτω και ημείς εν καινότητι ζωής περιπατήσωμεν» (Ρωμαίους 6:4). Είναι καινούργια η ζωή η αιώνια και δεν έχει τίποτα κοινό με το θάνατο που βασίλευε πρώτα στην ψυχή μας.

Αυτή η «νέα ζωή» είναι η ζωή του Ιησού Χριστού πάνω μας και έχει αιώνιο χαρακτήρα. Όποιος ζει διά του Ιησού Χριστού είναι κι αυτός αιώνιος. Στο Α΄ Ιωάννου 5:11–12 μαθαίνουμε πως η ζωή είναι «εν τω Υιώ», μέσα στον Ιησού Χριστό. Όποιος έχει τον Χριστό, έχει τη ζωή. Έχω, είναι δικό μου, το κατέχω. Είναι άλλο πράγμα να πιστεύεις, να νομίζεις, να ελπίζεις, και άλλο να το έχεις μέσα σου, να το απολαμβάνεις δικό σου.

wxp (13)

Η ζωή είναι καθαρή. Ίσως φαίνεται κοινό και χωρίς ιδιαιτερότητα αυτό που λέμε, όμως είναι τόσο βασικό. Η ζωή υπάρχει μόνο μέσα σε μια συγκεκριμένη περιοχή, που το όνομά της είναι φως. Το φως αποκαλύπτει, ξεσκεπάζει, ελέγχει μέσα σ’ αυτήν την περιοχή. Όποιος μένει στο φως, που είναι ο Θεός, η αγάπη Του, ο νόμος Του, το θέλημά Του, καθαρίζεται και μένει καθαρός. «Ο Θεός είναι φως, και σκοτία εν Αυτώ δεν υπάρχει ουδεμία» (Α΄ Ιωάννου 1:5).

Τα έργα του σκοταδιού είναι απ’ έξω, και έξω από την περιοχή του φωτός πρέπει να βγεις για να «απολαύσεις» την αμαρτία σου. Όμως έξω είναι και ο θάνατος, ο αποχωρισμός, η αποξένωση.

Η ζωή η αιώνια είναι πάντα καθαρή, και ζωντανός είναι όποιος έχει την αμαρτία του καταδικασμένη και κρατά το σώμα της αμαρτίας νεκρωμένο.

Η ζωή ξεκινάει από το σταυρό του Ιησού. Από κει ακριβώς ξεκινά και η καθαρότητα και οι δυνάμεις καθαρισμού της ψυχής από την αμαρτία.

Ζωή δεν υπάρχει όπου υπάρχει αμαρτία, βρωμιά, περιοχές που δεν λούζονται από το φως και δεν ελέγχονται από την αλήθεια.

 

Η ζωή η γνήσια είναι ευλογημένη. Κι αυτό είναι μόνιμο, είναι καθημερινό.

Δίπλα είναι μια άλλη πορεία, ανυπακοής και απείθειας στο νόμο του Θεού. Αυτή είναι κατάρα και είναι πορεία θανάτου.

Ζωή είναι ο σεβασμός και η πλήρης υπακοή στο θέλημα του Θεού. Αυτή ακριβώς είναι η οδός της ευλογίας. «Και εάν υπακούης επιμελώς… προσέχης να κάμνης πάσας τας εντολάς Αυτού…» (Δευτερονόμιο 28:1).

Αυτό το «υπακούης επιμελώς», όταν αναφέρεται στο νόμο του Θεού, έχει σαν συνέπεια τη ζωή μέσα στην ψυχή του ανθρώπου. Το Πνεύμα του Θεού κατοικεί και ενεργεί χτίζοντας τον νέο άνθρωπο.

«Ευλογημένος» και «ζωντανός» είναι δύο έννοιες που ταυτίζονται. Το πραγματικό νόημα και των δύο είναι η παρουσία του ζωντανού Θεού στην ψυχή, αυτή είναι και η αιτία της ζωής που είναι ευλογημένη.

tumblr_mtwxc2jJIe1rwe56eo1_500Εύκολα θα συμφωνήσουμε με τούτη την αλήθεια, αν θυμηθούμε τα όσα είπαμε πιο πάνω. Η νέα ζωή, η αληθινή ζωή είναι άγια, καθαρή, είναι ζωή με δόξα και μεγαλείο, είναι ζωή με καρπό και νίκη θαυμαστή, είναι αιώνια. Να τι θα πει ζωή ευλογημένη. Αυτά είναι τα γνωρίσματα και της αληθινής ζωής και της ευλογίας του Θεού πάνω στον άνθρωπο.

Δεν γίνεται να έχεις τον Ιησού Χριστό, να ζεις τη ζωή Του, να μορφώνεται πάνω σου ο χαρακτήρας Του, να μένεις στο νόμο Του και να μην είσαι ευλογημένος.

Ο άνθρωπος που «εν τω νόμω του Κυρίου είναι το θέλημα αυτού και εν τω νόμω Αυτού μελετά ημέραν και νύκτα», είναι βεβαιωμένα ευλογημένος, και είναι αυτό αναγνωρίσιμο από όλους τους γύρω.

Καταραμένος είναι αυτός που επιθυμεί και προκρίνει να ακολουθήσει το δικό του θέλημα και περπατά «οπίσω της ορέξεως της καρδίας του». Αυτή η οδός της ασέβειας προς το νόμο του Θεού δεν έχει ζωή, αφού ο Θεός έχει διαγραφεί μέσα από την ψυχή. Ευλογημένος, καταραμένος. Δύο περιοχές ξένες, μακρινές. Η ζωή και ο θάνατος. Ανάμεσά τους η δική μας επιλογή, η δική μας πρόκριση. Το τι θα αποφασίσουμε, είναι κάτι που θα αγκαλιάσει την ύπαρξή μας ολόκληρη, με αιώνιες προεκτάσεις και συνέπειες.

 

exofmai14pneumatika

Τρεις Ιστορίες

 

1.Νικημένος, μόνος, μες στη γη
Σκοτεινιά τριγύρω και σιωπή
του Χριστού ακούω τη φωνή
από τον τάφο που με καλεί.

ΕΠΩΔΟΣ
“Ειμ’ Εγώ η Ζωή, η Αλήθεια Εγώ
το καθαρό το νερό.
Πήγαινε, δούλεψε, ζήσε για Με
Θά ‘ρθω ξανά να σε βρω!”

2. Μοναξιά ντυμένη και ντροπή
στο πηγάδι ψάχνω μιαν αυγή
μα τον Κύριο σαν συναντώ
τη στάμνα και το νερό ξεχνώ.

3. Τη νεφέλη βλέπω τη χρυσή
τον Ιησού μου παίρνει απ’ τη γη
Και τα δάκρυα κυλούν αργά
Μα πριν φύγει στρέφει και μου γελά.

ΕΠΩΔΟΣ 2
“Ειμ’ Εγώ η Ζωή, η Αλήθεια Εγώ
το καθαρό το νερό.
Τρέξτε, δουλέψτε και ζήστε για Με
Θα ‘ρθω ξανά να σας βρω.”

 

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΛΟΓΙΑ

 

 

Στις μέρες μας όλοι κάτι αποζητούν. Υγεία, χρήματα, καταξίωση. Δικαιοσύνη. Το θέμα της «οικονομικής κρίσης» στην χώρα μας έβγαλε στη φόρα και άλλα, πολλά προβλήματα, που σίγουρα προϋπήρχαν, αλλά ήταν καλά κουκουλωμένα πίσω από το προσωπείο μίας υποτιθέμενης ευμάρειας.

Μέσα σε αυτόν τον κόσμο τον γεμάτο φόβους και ανεκπλήρωτα όνειρα, τι θα μπορούσε να ζητήσει κανείς από έναν παντοδύναμο, Δημιουργό Θεό, τον Θεό του Σύμπαντος; Ποια είναι η μεγαλύτερη ευλογία στη ζωή των παιδιών Του; Σίγουρα δεν μιλάμε εδώ για έναν θεό-θαυματοποιό, εκπληρωτή επιθυμιών, αλλά για έναν Πατέρα που δίνει αγαθές δόσεις σε εκείνους που Τον αγαπούν.

Όμως τι να ζητήσει κανείς; Τι να ποθήσει από τον πλούτο της δόξας ενός τέτοιου Θεού; Τι να διαλέξει και να το κυνηγήσει, να το προσευχηθεί, να το περιμένει με λαχτάρα; Να ζητήσει γήινα αγαθά, που προσπαθούν αλλά δεν αρκούν να γεμίσουν την αιώνια ψυχή του ανθρώπου; Να ζητήσει εκείνο το άπιαστο ιδανικό της ανθρώπινης ύπαρξης, την ευτυχία; Να ζητήσει υγεία, «υγεία πάνω απ’ όλα»; Μα κι αυτή, κάποτε θα στερέψει…

 

010 (3)

Τότε, ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: Αν κάποιος θέλει να έρθει πίσω μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, κι ας σηκώσει τον σταυρό του, κι ας με ακολουθεί.

 Επειδή, όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του, θα τη χάσει· και όποιος χάσει τη ζωή του, εξαιτίας μου, θα τη βρει. Επειδή, τι ωφελείται ο άνθρωπος, αν κερδήσει ολόκληρο τον κόσμο, ζημιωθεί όμως την ψυχή του; Ή, τι θα δώσει ο άνθρωπος σε ανταλλαγή τής ψυχής του;

Ματθαίος 16:24–26

 

 

 

Να χάσει κανείς τη ζωή του για χάρη του Κυρίου. Να Του την αφιερώσει με πίστη και αγάπη στο θέλημά Του, και να μην είναι πια δικιά του η ζωή, αλλά να ανήκει σε Κάποιον Άλλο. Εκείνος στο τιμόνι, Εκείνος στις αποφάσεις, Εκείνος στο ζύγισμα, όλα Εκείνος, ο Θεός, και ο άνθρωπος τίποτα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευλογία.

Δεν περίμενε κανείς τότε που ξεκίνησε ο Κύριος να μιλάει για αγάπη και για τους ταπεινούς και τους φτωχούς και για την δικαιοσύνη, ότι θα τους ζητούσε να πεθάνουν. Και όχι μόνο να πεθάνουν για χάρη Του, αλλά και να ζήσουν μια ολόκληρη ζωή κουβαλώντας τον σταυρό τους, το σύμβολο εκείνο της ενοχής, της ντροπής, της καταδίκης. Δεν είναι αυτός ο γλυκός, ο θεραπευτικός Ιησούς από τις ζωγραφιές του Κυριακού σχολείου.

Αυτός είναι ένας Κύριος πολεμιστής, που κρατάει δίκοπο μαχαίρι στα χέρια Του και καλεί να Τον ακολουθήσουν μόνο όσοι είναι αποφασισμένοι για όλα. Οι δικοί Του δεν θα περάσουν χαλαρά, ανύποπτα τα χρόνια τους εδώ κάτω στη γη. Θα είναι μονίμως μαχητές σε έναν ατέλειωτο πόλεμο ενάντια στην αμαρτία, τη δική τους αμαρτία, που όλο θα την σκοτώνουν και όλο θα ξεπετιέται ζωντανή και στην αμαρτία του κόσμου, που τόσο χρειάζεται την σωτηρία, αλλά δεν την θέλει.

Γι’ αυτό ο σταυρός, γι’ αυτό πρέπει να χάσουν την σαρκική, γήινη ζωή τους. Γιατί ο σταυρός είναι το υπέρτατο σύμβολο της νίκης, νίκης ενάντια στον θάνατο, νίκης ενάντια στον κόσμο, νίκης ενάντια στην αμαρτία. Όλοι στη ζωή αυτή αγωνίζονται, όλοι παλεύουν. Πολεμούν το άγχος, την αποτυχία, τους φόβους τους. Πολεμούν το μπόλι της αμαρτίας που μπήκε στον Κήπο της Εδέμ, τότε, στην αρχή, κι ας μην το ξέρουν.

Και το να πει κανείς πως θα πολεμήσει με όλα αυτά, αλλά τελικά θα νικήσει, δια του Ιησού Χριστού, ναι, αυτή είναι η πραγματική ευλογία.

Sunset_by_DJColdfire

Για να γνωρίσω αυτόν, και τη δύναμη της ανάστασής του, και την κοινωνία των παθημάτων του, συμμορφούμενος με τον θάνατό του·

Φιληππισίους 3:10

 

 

Μπορεί ο σταυρός να είναι το απόλυτο σύμβολο της ενοχής, αλλά για τους λυτρωμένους, τους πλυμένους με το αίμα του Ιησού Χριστού, είναι πια το απόλυτο σύμβολο της δόξας. Γιατί τον σταυρό του Κυρίου μας ακολούθησε ο τάφος ο άδειος, το αιώνιο θαύμα της αναστημένης ζωής.

Συμμορφούμενος και συμμορφιζόμενος, όπως είναι οι λέξεις στο αρχαίο κείμενο της Καινής Διαθήκης, σημαίνει να πάρω την ίδια μορφή. Να ανέβω μαζί με τον Ιησού στον σταυρό που σκοτώνει τον εαυτό μου, που με απαλλάσσει από την αμαρτία. Κι έπειτα να ταφώ μαζί Του, και η δύναμη του Θεού να με αναστήσει σε καινούργιο άνθρωπο, νεκρό ως προς την αμαρτία, και ζωντανό ως προς την νέα ζωή, την άγια και καθαρή, που Τον δοξάζει. Σημαίνει να την παίρνω, αδιάκοπα, κάθε μέρα, την ίδια μορφή με το Κύριό μου, να γίνομαι ένα μαζί Του, να Τον ακολουθώ τόσο στα πάθη όσο και στη δόξα.

Το εδάφιο πιο πάνω ξεκινάει από την δύναμη της ανάστασης μα καταλήγει στον θάνατό Του. Γιατί εκεί είναι η ρίζα της ευλογίας, εκεί είναι η ρίζα της ζωής. Να συμμορφώνομαι μαζί Του, να Τον ακολουθώ αλλάζοντας, πετώντας τα παλιά, αγκαλιάζοντας τα καινούργια. Η μεγαλύτερη ευλογία.

 

 

Ελάτε σε μένα όλοι όσοι κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι, και εγώ θα σας αναπαύσω. Σηκώστε επάνω σας τον ζυγό μου, και μάθετε από μένα· επειδή, είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά· και θα βρείτε ανάπαυση μέσα στις ψυχές σας. Επειδή, ο ζυγός μου είναι καλός, και το φορτίο μου ελαφρύ.

Ματθαίος 11:28–30

 

Δεν ανταλλάσσουμε τον ζυγό της αμαρτίας με έναν άλλο ζυγό και ένα άλλο φορτίο, που μας υπόσχεται ο Κύριος πως είναι ελαφρύ, αλλά που μας φαίνεται ακόμα πιο ασφυκτικά βαρύ από το προηγούμενο.

Ανταλλάσουμε την κούραση και το φορτίο με την ανάπαυση. Για αυτούς είναι ο Χριστός. Για τους κουρασμένους, για τους απογοητευμένους, για αυτούς που θα το θεωρούσαν την μεγαλύτερη ευλογία να τους απαλλάξει κάποιος από τον εαυτό τους γιατί δεν τον αντέχουν άλλο. Και τότε ο ζυγός Του είναι η μεγαλύτερη ευεργεσία.

Ένας ζυγός που, σαν το αλέτρι, οδηγεί, προστατεύει, εξασφαλίζει καρποφορία και πλούτο. Ένας ζυγός που οδηγεί και που ελευθερώνει, γιατί όποιος είναι κάτω από αυτόν τον ζυγό, δεν θα υπακούσει πια ξανά ποτέ στην αμαρτία. Ένας ζυγός που αγαπάει.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία από τον ζυγό Του, ακόμα κι όταν αυτός ο ζυγός έχει μέσα θλίψη και πόνο και κατεργασία μέσα από φωτιά, για να βγει το χρυσάφι καθαρό και η ψυχή μας άγια. Δοξασμένο φορτίο για μια ζωή που αξίζει πραγματικά κάθε της λεπτό, επειδή είναι αφιερωμένη σε Εκείνον. Και ο Θεός την οδηγεί, με την σοφία Του σε μονοπάτια ανήκουστα, σε μονοπάτια που θα Τον δοξάσουν εδώ κάτω στη γη και αιώνια.

shutterstock_2153021

Και άκουσα μια δυνατή φωνή στον ουρανό που έλεγε: Τώρα έγινε η σωτηρία και η δύναμη και η βασιλεία τού Θεού μας, και η εξουσία τού Χριστού του· επειδή, ρίχτηκε κάτω ο κατήγορος των αδελφών μας, που τους κατηγορεί μπροστά στον Θεό μας ημέρα και νύχτα.

Κι αυτοί τον νίκησαν με το αίμα τού Αρνίου, και με τον λόγο τής μαρτυρίας τους· και δεν αγάπησαν την ψυχή τους μέχρι θανάτου.

Αποκαλυψη 12:10,11

Ίσως να υπήρχαν και άλλες επιλογές για το υπέρτατο αγαθό της ανθρώπινης ύπαρξης, αν όλα τελείωναν εδώ κάτω, σε αυτά που βλέπουμε, που πιάνουμε, που αντιλαμβανόμαστε με την λογική μας. Μάλλον όχι, αλλά ίσως.

Και ύστερα μπαίνει η πίστη. Και ύστερα μπαίνει το ύστερα. Μετά από αυτή την ζωή, μετά από τον θάνατο, στην αιωνιότητα. Ο Λόγος του Θεού μας το λέει από τώρα πώς καταλήγει η πελώρια μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό, ανάμεσα στον θάνατο και στη ζωή. Το διαβάζουμε και το πιστεύουμε, ποιοι είναι οι νικητές, και ποιο το μυστικό της δύναμής τους, μια που σε όλη την ανθρώπινη ιστορία μοιάζουν να είναι οι πιο λίγοι, οι πιο αδύναμοι, οι πιο παραμερισμένοι –οι δικοί Του.

«Δεν αγάπησαν την ψυχή τους μέχρι θανάτου.»

Άρα αγάπησαν κάτι άλλο πιο πολύ από την ψυχή τους. Και αυτό το άλλο, ή μάλλον Αυτόν τον Άλλο, τον Κύριό τους, που τους αγόρασε με το αίμα Του, Τον αγάπησαν μέχρι θανάτου. Έδωσαν την ζωή τους μεταφορικά και κυριολεκτικά, ανάλογα σε ποια εποχή και σε ποιο μέρος ζούσαν, για χάρη Του. Είναι, τελικά, θέμα αγάπης.

Το λέει ξεκάθαρα ο Λόγος του Θεού. Δεν γίνεται κανείς να κρατήσει και τα δύο. Δεν γίνεται να κρατήσει την ζωή του και τον Κύριο. Ίσως καμιά φορά νομίζουμε πως επειδή στη χώρα μας τουλάχιστον δεν μας κυνηγούν να μας σκοτώσουν επειδή πιστεύουμε στον Θεό, ότι τελικά δεν θα χρειαστεί να πληρώσουμε κάποιο τίμημα για την πίστη μας σ’ Εκείνον. Όμως ο Λόγος του Θεού λέει άλλα. «Όλοι όσοι θέλουν να ζουν ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού θα διωχθούν.» (Τιμόθεος Β΄ 3:12) Και δεν γίνεται να αγαπήσουμε την ψυχή μας μέσα στον διωγμό. Ή θα την απαρνηθούμε και θα αγκαλιάσουμε Εκείνον, ή θα συμβιβαστούμε και θα κάνουμε πίσω.

Επειδή θεωρητικά έχουμε ίσως την ευχέρεια να ασχολούμαστε με τα βιοτικά πράγματα, να μαζεύουμε χρήματα, να ασχολούμαστε με το τι μας αρέσει και τι όχι και την Κυριακή να πηγαίνουμε σε κάποια εκκλησία, δεν σημαίνει πως υπάρχει και αυτός ο δρόμος να Τον ακολουθούμε. Ο δρόμος είναι ένας. Είναι στενός, και χωράει μόνο ένας μαζί με τον σταυρό του. Δεν χωρούν επιθυμίες, δεν χωράει ούτε η ίδια του η ψυχή.

«Τον νίκησαν με το αίμα του Αρνίου». Τον νίκησαν πεθαμένοι και συναναστημένοι. Τον νίκησαν τον κατήγορό τους, τον εχθρό, τον θάνατό τους, τον νίκησαν σε αυτή τη ζωή και αιώνια. Τον νικούσαν κάθε μέρα, όσο ζούσαν, και τον νίκησαν τελειωτικά, εκείνη την ημέρα που έχει ορίσει ο Θεός. Η υπέρτατη ευλογία.

 

Μια ζωή ακουμπισμένη στα χέρια Του, μία ζωή χυμένη σαν πολύτιμο άρωμα σπάταλα, γενναιόδωρα, στα πόδια Του. Μία ζωή χαμένη και κερδισμένη αιώνια. Μία ζωή που άλλαξε χέρια.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευλογία.

exofmai14pneumatika

Ανάμεσα στον όχλο…

 

 

Πολλοί μιλούν για τον Χριστό, λίγοι όμως θα Τον πάρουν δικό τους. Ο Ιάειρος και η αιμορροούσα, δύο προσωπικότητες που άπλωσαν το χέρι τους με πίστη και πήραν θαύματα…

Ομιλητής: Μάριος Μπακογεώργος

Ο πρίγκηπας στο άσπρο άλογο και νέος ύμνος!

Από τη σειρά του Ορέστη Φραγκόπουλο για τον γάμο και την οικογένεια.
Σ’ αυτό το μάθημα: επιλογή συζύγου
διαλέγοντας το Θέλημα του Θεού
βλέποντας με σοφία τις σχέσεις
ζώντας την αληθινή ευτυχία!

Εγγραφείτε συνδομητές στο κανάλι των Πνευματικών Εκδόσεων στο YouTube, για να λαμβάνεται πρώτοι τα καινούργια βίντεο εδώ: https://www.youtube.com/user/pnevmatikesekdoseis

Σελίδα 1 of 812345...--> »