Σελίδα 1 of 1012345...10...--> »

Ζήσε αλλιώς, ζήσε διαφορετικά!

Δεν ξέρω αν σκεφτήκατε ποτέ τούτο το απλό, αλλά τόσο ουσιαστικό ερώτημα. Το Ευαγγέλιο ολόκληρο και ο Ιησούς Χριστός του Ευαγγελίου κάτι λένε στον άνθρωπο, κάτι έχουν πολύ σημαντικό να του απευθύνουν. Τι είναι αυτό; Ποιο είναι το κύριο μήνυμα του Θεού, της αγάπης Του, στον αμαρτωλό, μέσα από τον Άγιο Λόγο Του; Ίσως σ’ αυτό το ερώτημα κάποιος θα πει πως υπάρχουν πολλές απαντήσεις και όχι μία. Μπορεί και να είναι έτσι, όμως το κύριο μήνυμα είναι ένα και απ’ αυτό είναι που χρειάζεται να ξεκινήσει κανείς. Να συνειδητοποιήσει πως απ’ αυτό πρέπει να ξεκινήσει, αυτό να αποκτήσει, σ’ αυτό να μείνει, αν θέλει ν’ απολαύσει τη λυτρωμένη ζωή. Και αυτό το μήνυμα είναι απλό, ακούγεται εύκολο, ευχάριστο και είναι για τον καθένα, όμως στην πραγματικότητα είναι ριζική αλλαγή μιας ζωής, μιας πορείας ολόκληρης. «ΖΗΣΕ ΑΛΛΙΩΣ». Αυτό είναι το κύριο θέμα του Λόγου του Θεού, αυτό πραγματεύεται ολόκληρο το Ευαγγέλιο. Ζήσε διαφορετικά από αυτό που ζουν οι άλλοι, ζήσε κάτι άλλο, θαυμάσιο, δυνατό, μοναδικό.

Ίσως εδώ να παρεξηγηθώ κιόλας. Θα πει κάποιος «και πού βάζετε εσείς τα μεγάλα θέματα της πίστης, της αγάπης, της αγίας ζωής;» Είναι μεγάλα, είναι θεμελιακά, αλλά όλα, μα όλα βρίσκονται μέσα σε τούτο το μικρό και τόσο ουσιώδες μήνυμα: «Ζήσε αλλιώς, ζήσε αλλιώτικα, ζήσε διαφορετικά». Τολμώ να πω πως γι’ αυτό το «ζήσε αλλιώς» στήθηκε ο σταυρός του Γολγοθά, γι’ αυτό έτρεξε το άγιο αίμα του Ιησού Χριστού, γι’ αυτό και οι δυνάμεις της αναστάσεώς Του έρχονται μέσα μας, για να καρπίσουν όλα αυτά σε μια αλλιώτικη ζωή, διαφορετική, χωρίς κανένα κοινό σημείο με τον παλιό, τον άνθρωπο της αμαρτίας και της κατάρας. Γι’ αυτό το «ζήσε αλλιώς» χρειάζεται δύναμη θεϊκή μέσα μας, δύναμη αλλαγής και μεταμόρφωσης. Κι αυτή η δύναμη δωρίζεται από τον Ουρανό όταν ο αμαρτωλός άνθρωπος «χάριτι Θεού» αναγεννάται διά της πίστεως και ξαναχτίζεται από την αρχή, για να ζήσει τη νέα ζωή, την αλλιώτικη ζωή, τη θαυμάσια, λυτρωμένη ζωή.

 

tumblr_n2ordoPk5S1rbh9fto1_500

Ας τα πάρουμε από την αρχή τα γεγονότα. Από το βιβλίο της Γένεσης στην Παλαιά Διαθήκη μαθαίνουμε πώς και γιατί έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο με τόσο θαυμαστό τρόπο και σχέδιο. «Ας κάνουμε άνθρωπο κατ’ εικόνα ημών,  καθ’ ομοίωσιν ημών… και ας εξουσιάζει» (Γένεση 1:26). Αυτό το σχέδιο της δόξας του Θεού δεν πραγματοποιήθηκε όπως το συνέλαβε ο Ίδιος, γιατί μπήκε η αμαρτία και γέμισε τον άνθρωπο με πνεύμα ανταρσίας κατά του Θεού, με έχθρα, φόβους, «άκουσα τη φωνή Σου στον παράδεισο, και φοβήθηκα» (Γένεση 3:10), και εναντίωση προς το πρόσωπό Του. Αυτό που άλλαξε ριζικά και απόλυτα ήταν η ζωή του ανθρώπου, ο τρόπος του, η συμπεριφορά του, το περιεχόμενο της ψυχής του, του μυαλού του και της μέρας του. Στράφηκε ο άνθρωπος με όλα αυτά εναντίον του Θεού-Δημιουργού του, θέλησε να Τον πολεμήσει με τις επιλογές του και με το γενικότερο στήσιμο της ζωής του, αφού είχε γίνει πια υποχείριο του προσωπικού εχθρού του Θεού, του σατανά.

 

Φεύγουμε από την Παλαιά Διαθήκη και ερχόμαστε στην Καινή Διαθήκη τώρα, τη Νέα Οικονομία. Εδώ το περιεχόμενο της αγάπης του Θεού, ο στόχος της χάριτός Του ο δοξασμένος είναι ένας: η λύτρωση του αμαρτωλού ανθρώπου. Πώς φαίνεται όμως αυτό το έργο, πώς εκδηλώνεται και πώς πραγματοποιείται; Με ένα μοναδικό μέσο: αλλιώτικη ζωή, άλλη ζωή, καινούργια, διαφορετική, κανένα κοινό σημείο με τα παλιά. Γι’ αυτή την αλλιώτικη ζωή στήθηκε ο σταυρός του Γολγοθά, γι’ αυτή την αλλιώτικη ζωή έτρεξε το αίμα του Ιησού Χριστού χτυπημένου από την καταδίκη της αμαρτίας μας. Για να ζήσουμε αλλιώς μας χαρίζονται οι δυνάμεις της Αναστάσεως του Χριστού μέσα μας. Για να ζήσουμε αλλιώς. Αλλιώς από τι; Αλλιώς από αυτό που ζούσαμε πριν, αλλιώτικα από αυτό που ζουν οι άνθρωποι γύρω μας, που έμειναν στη ζωή της αμαρτίας, της αδικίας, της ανομίας, της ασέβειας προς τον Θεό και της εναντίωσής στο θέλημά Του.

Δεν είναι μικρό αυτό το «ζήσε αλλιώς». Είναι το παν, είναι ένα σύμπαν ολόκληρο. Και τούτο γιατί κανένας άνθρωπος μόνος του, όσο κι αν θελήσει, όσο κι αν προσπαθήσει, όσο κι αν το υποσχεθεί στον Θεό και τον εαυτό του, δεν μπορεί να το καταφέρει. Θα πέφτει στα ίδια και θα γυρίζει πίσω. Τελικά πιστεύω πως ο άνθρωπος μοιάζει πολύ με τα κομπιούτερ (στην πραγματικότητα βέβαια το ακριβώς ανάποδο συμβαίνει). Μέσα τους αυτά τα μηχανήματα έχουν ένα πρόγραμμα, είναι προγραμματισμένα, όπως λέμε, και κάνουν κάποιες δουλειές. Αν θέλεις να αλλάξει η συμπεριφορά τους, άλλαξέ τους το πρόγραμμα. Έτσι επεμβαίνει και ο Θεός στον άνθρωπο. Τον παραλαμβάνει προγραμματισμένο από την αμαρτία να ζει στο σκοτάδι, να ζει εναντίον του Θεού, να ζει για τη σάρκα και για τον εαυτό του. Για να ζήσει διαφορετικά αυτός ο άνθρωπος, χρειάζεται να πάρει διαφορετικές εντολές, χρειάζεται διαφορετικό «πρόγραμμα». Αυτό γίνεται με το θαύμα της αναγέννησης, που ο Κύριος το χαρίζει σε όσους ταπεινώνονται και μετανοούν. Νέος Κύριος έρχεται και κατοικεί μέσα μας, νέες εντολές δίνει κι εμείς τις ακούμε, τις αγκαλιάζουμε με πίστη και τις εκτελούμε. Αποτέλεσμα είναι το γνήσιο παιδί του Θεού να ζει αλλιώς, αλλιώτικη ζωή, που δεν μοιάζει με των άλλων γύρω, να ζει διαφορετικά και αυτή η αλλιώτικη ζωή αγκαλιάζει την ύπαρξή του ολόκληρη, τα λόγια, τις αντιδράσεις, το πρόσωπο, το ντύσιμο, την εμφάνιση, το περιεχόμενο της ζωής του ολόκληρης.

 

021 (2)Το Ευαγγέλιο που διαβάζουμε, ο Ιησούς που αγαπούμε, ο Θεός-Πατέρας που πιστεύουμε έχουν ένα κοινό αίτημα από τον δικό τους πιστό και αφιερωμένο άνθρωπο. Ζήσε αλλιώς! Ζήσε τελείως διαφορετικά από τη ζωή της αμαρτίας. Μόνο έτσι δοξάζεται ο Θεός και φανερώνεται η δύναμή Του στον γύρω κόσμο. Μόνο έτσι η προσφορά της λύτρωσης του Ιησού Χριστού διακηρύσσεται και επιβεβαιώνεται μπροστά στα μάτια των αμαρτωλών ανθρώπων. Μόνο έτσι μπορεί να καταλάβει ο κόσμος μας ότι ο Χριστός είναι κάτι άλλο, είναι μια δύναμη που σώζει, που λυτρώνει, που ελευθερώνει και δοξάζει.

Ο Ιησούς έφυγε, είναι στον Ουρανό, δεν είναι στη γη μας. Έχει όμως εμάς και μας καλεί να ζήσουμε αλλιώς, να ζήσουμε μία αλλιώτικη ζωή, για να εξαγγείλουμε έτσι τις αρετές Εκείνου που μας κάλεσε από το σκοτάδι στο φως (Α΄ Πέτρου 2:9). Εδώ χρειάζεται προσοχή: Όχι ζήσε καλύτερα, ούτε ζήσε σωστότερα από πριν και από τους άλλους… δεν βγαίνει τίποτα με το «μπογιάτισμα», με το «σοβάντισμα» στην πνευματική ζωή. Δεν έχει δύναμη το συγκαλυμμένο, δεν έχει δόξα το προσποιητό και κυρίως δεν έχει την ευλογία και την επιδοκιμασία του Θεού. Ο Κύριός μας είναι άρχοντας, είναι πλούσιος, είναι αιώνιος. Γκρεμίζει και ξαναχτίζει από την αρχή. Δεν κάνει μισές δουλειές, δεν έχει ανάγκη από τα παλιά. Γι’ αυτό τα δικά Του παιδιά ζουν αλλιώς, ζουν κάτι άλλο, γεμάτο φως, ομορφιά, καθαρότητα και δόξα και δεν συγκρίνεται αυτό που ζουν με τίποτα και κανέναν γύρω τους.

Η προσφορά του Ιησού Χριστού είναι η δύναμη και η δόξα μιας αλλιώτικης ζωής και το μήνυμα του Ευαγγελίου είναι αυτό το απλό «ζήσε αλλιώς», αλλά τόσο δυνατό. «Ζήσε αλλιώς», θα πει ζήσε κόντρα στην αμαρτία, ζήσε αντίθετα από το ρεύμα του κόσμου, ζήσε έξω από το κίτρινο ποτάμι των επιθυμιών της σάρκας. Θα πει «μη συμμορφώνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφώνεσθε» (Ρωμαίους 12:2), θα πει, ζήσε όχι σαν άνθρωπος πια, αλλά σαν παιδί Θεού, σαν άνθρωπος που δεν ζει πλέον αυτός, αλλά ο Χριστός ζει μέσα του διά της πίστεως, σαν λυτρωμένος που δεν ζει πλέον ο εαυτός του, ούτε ζει για τον εαυτό του (Γαλάτες 2:20), αλλά ζει τον Ιησού Χριστό. Αυτό είναι ένα θαύμα, είναι το θαύμα της λύτρωσης και εκδηλώνεται με την αλλιώτικη, την ξεχωριστή, την αρχοντική ζωή της εν Χριστώ ελευθερίας στην κάθε κίνηση, στην κάθε στιγμή, στην κάθε λεπτομέρεια της ζωής του παιδιού του Θεού.

 

Ίσως μερικά παραδείγματα θα μας βοηθήσουν πολύ περισσότερο να καταλάβουμε το πόσο σημαντικό και βαθύ είναι αυτό το «ζήσε αλλιώς» του Λόγου του Θεού για τον άνθρωπο. Λέει το Ευαγγέλιο: «όταν σου δώσει κάποιος ένα χαστούκι από το ένα μάγουλο, εσύ να γυρίσεις και το άλλο» (Ματθαίος 5:39). Αυτό είναι μια αλήθεια, που ο Ιησούς την δίδαξε και την άφησε στους δικούς Του. Πάρε δυο ανθρώπους. Ποιος από τους δυο έχει σωθεί, έχει λυτρωθεί, έχει ζωή Χριστού μέσα του; Είναι εύκολο να το βρεις. Δεν είναι αυτός που του συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες μόνο, δεν είναι αυτός που πιστεύει έτσι γενικά και αόριστα, δεν είναι αυτός που άλλαξε θρησκεία ή δόγμα, αλλά αυτός που θα γυρίσει και το άλλο μάγουλο, αν τον χαστουκίσεις. Όλα τα άλλα μπορούν να τα κάνουν πολλοί, μπορούν να τα θελήσουν, μπορούν να τα προσποιηθούν. Όμως το να γυρίσεις και το άλλο μάγουλο ή να πας ακόμα ένα μίλι αγγαρείας… ή να του δώσεις και το πουκάμισο την ώρα που σου παίρνει το σακάκι (Ματθαίος 5:40,41), χρειάζεται να έχεις καινούρια ζωή μέσα σου, καινούριο «πρόγραμμα», όπως λέγαμε, και να υπακούς σε νέες εντολές. Αν έχεις τον Χριστό μέσα σου, αυτή είναι η απόδειξη, η αλλιώτικη ζωή. Μόνον Αυτός την χαρίζει, δίνει τη δύναμη και το φως σε όσους την ζουν. Οι άλλοι άνθρωποι δέχονται, όπως είναι φυσικό, άλλες εντολές, της λογικής τους, των συναισθημάτων τους, των επιθυμιών τους, και με βάση αυτά θα αντιδράσουν και θα βαδίσουν.

Βάλε δίπλα-δίπλα το παιδί του Θεού και έναν ηθικό, καλό, σωστό, περιποιημένο άνθρωπο της αμαρτίας. Πάτησέ τους τον κάλο… και θα καταλάβεις από τις αντιδράσεις τους, από τις εκδηλώσεις τους ποιος είναι και ποιος δεν είναι. Γιατί ο Ιησούς Χριστός δεν είναι δόγμα, δεν είναι θρησκεία, δεν είναι διδασκαλία, αλλά είναι ζωή, αλλιώτικη ζωή, η μέρα με τη νύχτα η διαφορά, κανένα κοινό σημείο στις αντιδράσεις… στις επιλογές… στο περιεχόμενο της μέρας.

tumblr_n2os0iMKEV1rbh9fto1_500Χριστιανός χωρίς ζωή Χριστού δεν μπορεί να υπάρξει. Ο Κύριός μας όταν ήταν εδώ κάτω ζούσε αλλιώς, ζούσε άλλη ζωή, φως μέσα στο σκοτάδι, αλάτι μέσα στις δυνάμεις της σήψης, ζωή αντίθεσης, ζωή διαφορετική, ζωή που αναστατώνει, που ανατρέπει. Αν τέτοια δεν είναι η ζωή μας, ίσως ο Χριστός για μας είναι απλά και μόνο γνώση και πόθος, ίσως ακόμα στόχος ζωής, όχι όμως βίωμα καθημερινό και πράξη.

 

Χαμογελάω όταν ακούω νέους — κορίτσια, αγόρια— να ρωτάνε περίεργες ερωτήσεις για τα ρούχα της μόδας, τα βαψίματα, την εμφάνιση του κόσμου, τις προσφορές της κοσμικής ζωής, της νύχτας, της διασκέδασης της σάρκας… Τι επιτρέπεται, τι απαγορεύεται, ποια τα όρια…; Χαμογελάω πικρά και με πόνο, γιατί βλέπω την αγωνιώδη προσπάθειά τους να τα παντρέψουν, να τα συμβιβάσουν, να «πείσουν» το άγιο του Θεού να συγκατοικήσει με το αμαρτωλό του κόσμου… Ενώ η απάντηση του Λόγου του Θεού είναι τόσο απλή και πηγαία. «Ζήσε αλλιώς εσύ… Ζήσε άλλο πράγμα… Ζήσε διαφορετικά, γιατί είσαι το παιδί Μου», λέει ο Κύριος. «…Οι άλλοι μπορεί να κάνουν., εσύ όμως όχι! Ζήσε αλλιώς, ντύσου αλλιώς, κινήσου αλλιώς, ξόδεψε την υγεία σου, το χρόνο σου, τα χρήματά σου, αλλιώς… όχι όπως οι άλλοι γύρω… όχι όπου οι άλλοι… Ζήσε αλλιώς, γιατί εσύ είσαι το «όχι», όταν όλοι οι άλλοι λένε «ναι» και συμβιβάζονται… Ζήσε αλλιώς, γιατί εσένα έχω για να διαμαρτυρηθείς ανάμεσα στους υποταγμένους στην αμαρτία, εσύ είσαι το φως μέσα στο σκοτάδι… εσύ είσαι η δύναμη που μπορεί να πάει κόντρα στο διάβολο, στο πνεύμα του κόσμου… Αν και συ συμβιβαστείς, εξομοιωθείς με τους άλλους, τότε δεν έχω κανένα να Με φανερώσει ανάμεσα στους αμαρτωλούς…» λέει ο Θεός.

Είναι μερικοί χριστιανοί, που έχουν τον Χριστό πολύ βαθιά μέσα στην καρδιά τους, έτσι ομολογούν οι ίδιοι. Το εξωτερικό τους όμως το έχει αναλάβει ο διάβολος… Οι ίδιοι πιστεύουν «κατά βάθος», αυτό όμως που φαίνεται, που εκδηλώνεται εξωτερικά είναι κόσμος, είναι συμβιβασμένη ζωή. Αν αυτούς όλους γύρω σου τους ντύνει ο διάβολος, τότε εσύ πώς γεμίζεις τις ώρες σου με τα ίδια, πώς λατρεύεις τα ίδια; Πώς πηγαίνεις στα ίδια μέρη, πώς αγαπάς τα ίδια πράγματα, πώς η ζωή σου μοιάζει με τη ζωή της αμαρτίας; Ζήσε αλλιώς, ζήσε άλλο πράγμα, αν είσαι παιδί του Θεού. Ζήσε «όχι» όταν όλοι λένε «ναι», ζήσε μια φωνή διαμαρτυρίας ανάμεσα στους βολεμένους και εξασφαλισμένους χλιαρούς χριστιανούς της λογικής και του συμβιβασμού, που γι’ αυτούς όλα επιτρέπονται με κάποιο μέτρο…

                «Μη συμμορφώνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφώνεοθε…» (Ρωμαίους 12:1,2)

Ο Λόγος του Θεού μιλάει για μεταμόρφωση, εμείς μιλάμε για συγχώρηση των αμαρτιών μας… και ξανασυγχώρηση, γιατί  έχουμε σκοπό να κάνουμε κι άλλες… Μεταμόρφωση είναι η προσφορά του Ιησού Χριστού, δηλαδή άλλη ζωή, νέα ζωή, αλλιώτικη ζωή, καμιά σχέση με το πνεύμα και το ρεύμα του κόσμου.

Πόσοι πιστεύουν στον Θεό; Δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες! Πόσοι είναι μεταμορφωμένοι; Λίγοι, ελάχιστοι, πολύ ελάχιστοι… Οι άλλοι; Ζουν το ίδιο, ζουν όπως ζούσαν, μόνο που άλλαξαν εκκλησία ή θρησκεία ή δόγμα… Τίποτε άλλο. Και «ασπάστηκαν το χριστιανισμό», όπως γινόταν παλιά στο εκφυλισμένο Βυζάντιο. Το Ευαγγέλιο φωνάζει, το Άγιο Πνεύμα παρακαλεί, ο Θεός μας το ζητάει: Ζήσε αλλιώς, ζήσε το καινούργιο, το άγιο, το καθαρό, ζήσε το Ευαγγέλιο.

  • Εξέλθετε εκ μέσου αυτών
  • Αποχωρίσθητε
  • Μη εγγίσητε ακάθαρτον

(Β΄ Κορινθίους 6:17)

Αυτές είναι οι θέσεις του Ευαγγελίου, αυτό είναι το θέλημα του Θεού για τα παιδιά Του, όσα γέννησε ο Ίδιος, όσα διοικεί το Πνεύμα Του, όσα έχουν την εξουσία από Κείνον να είναι παιδιά Του. Με την αλλιώτικη ζωή τους τιμούν τον Πατέρα τους, με τη διαφορετική ζωή τους μαρτυρούν στους γύρω την αγάπη Του, την αγιότητά Του, την καθαρότητά Του, φανερώνουν το μεγαλείο του Θεού τους σε όσους διψούν και ποθούν να Τον γνωρίσουν.

Όμορφη η σκηνή με τους τρεις παίδες (Δανιήλ κεφ. 1, 3). Τρία παιδιά του Θεού. Έβαλαν στην καρδιά τους να μη φάνε από τα φαγητά του βασιλιά της ειδωλολατρίας, ούτε να προσκυνήσουν τη χρυσή εικόνα, παρ’ όλες τις απειλές γύρω τους. Ζήσε αλλιώς, να τι λέει ο Λόγος του Θεού από την πρώτη σελίδα του μέχρι την τελευταία.

  • τα γλυπτά των θεών τους θα τα κάψετε με φωτιά
  • δεν θα επιθυμήσετε το χρυσάφι τους, το ασήμι τους
  • θα τα αποστραφείς εντελώς
  • θα τα σιχαθείς

(Δευτερονόμιο 7:25–26)

Να ποιος είναι ο τρόπος που το παιδί του Θεού βλέπει και αντιμετωπίζει την αμαρτία γύρω του και μέσα του. Τέλειο μίσος, τέλεια αποστροφή.

 

crossΜένει ένα ακόμα σημείο. Ζήσε αλλιώς, όμως τι να ζήσω; Είναι εύκολη η απάντηση. Ζήσε το Ευαγγέλιο, τη ζωή του Ευαγγελίου. Άνοιξέ το, διάβασέ το, πόθησέ το, φόρεσέ το, ζήσε τον Ιησού του Ευαγγελίου, «καθώς Εκείνος περιεπάτησε», στα χνάρια Του, στην αφιέρωσή Του, στην παράδοσή Του στον Ουράνιο Πατέρα. Ζήσε διοικούμενος από το Άγιο Πνεύμα του Θεού. Ζήσε μια ζωή ευάρεστη ενώπιον του Θεού. Η κάθε σου μέρα, η κάθε σου κίνηση, η κάθε σου επιλογή να έχει αυτόν τον κεντρικό, μοναδικό στόχο της: το τέλειο θέλημα του Θεού.

Όσο κι αν είναι το κόστος αυτής της ζωής — διότι «οι θέλοντες να ζήσουν ευσεβώς» θα διωχθούν οπωσδήποτε — αυτή η αλλιώτικη ζωή, η ζωή του Ευαγγελίου, η ζωή του Ιησού Χριστού, είναι τόσο όμορφη, τόσο θαυμάσια, τόσο δοξασμένη, που όσοι την δοκίμασαν και ξεκίνησαν να την ζουν, δεν την αλλάζουν με τίποτα και για καμιά προσφορά της σάρκας. Τα γνήσια παιδιά του Θεού ζουν αλλιώς όχι από υποχρέωση, αλλά γιατί αγαπούν αυτή τη ζωή, νιώθουν λυτρωμένοι και μεταμορφωμένοι, ζουν πραγματικά ένα θαύμα.

Αφήνει κανείς το θαύμα να γυρίσει πίσω; Και γιατί;

 

Copy­right περιοδικό ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ. 

Παρακαλούμε θερμά όπου γίνεται αναδημοσίευση να δημοσιεύεται και η πηγή, που είναι αυτός ο ιστότοπος, www.logiazois.net. Χαρά και τιμή μας ο Λόγος του Θεού να διαδίδεται ελεύθερος, ανόθευτος και αληθινός παντού!raised_hands

 

Στο παράθυρο

ΥΓΙΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ — είδος υπό εξαφάνιση…

Στο παράθυρο 

ή αλλιώς, η άδεια εκκλησία

 Και κατά την πρώτη ημέρα τής εβδομάδας, ενώ οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι για την κοπή τού άρτου, ο Παύλος συνδιαλεγόταν μαζί τους, καθώς επρόκειτο την επόμενη ημέρα να αναχωρήσει· και παρέτεινε τον λόγο μέχρι τα μεσάνυχτα. Και υπήρχαν αρκετές λαμπάδες στο ανώγειο, όπου ήσαν συγκεντρωμένοι.

Και κάποιος νέος, με το όνομα Εύτυχος, καθισμένος επάνω στο παράθυρο, περιήλθε σε βαθύ ύπνο, ενώ ο Παύλος συζητούσε εκτεταμένα, και καθώς κυριεύθηκε από τον ύπνο, έπεσε κάτω από το τρίτο πάτωμα· και τον σήκωσαν νεκρό. Και όταν ο Παύλος κατέβηκε, έπεσε επάνω του, και καθώς τον αγκάλιασε είπε: Μη ταράζεστε· επειδή, η ψυχή του είναι μέσα του.

Πράξεις Αποστόλων 20: 7–10

 

Εύτυχος

 

Είναι σημαντικό να έχουμε μία πλήρη, όσο το δυνατόν, εικόνα της κάθε ιστορίας που διαβάζουμε μέσα στον Λόγο του Θεού και να έχουμε υπόψη μας, από συμπληρωματικές ιστορικές πηγές, σε ποιο πράγμα αναφέρεται το κάθε συμβάν, σε ποια εποχή και σε ποιους ανθρώπους.

Δεν θα ήταν, για παράδειγμα, καθόλου αντιπροσωπευτικό, διαβάζοντας την παραπάνω ιστορία, να φανταστούμε τον τρίτο όροφο μιας πολυκατοικίας, ενός διαμερίσματος, ή ακόμα το σαλόνι ενός σύγχρονου σπιτιού. Ούτε καν ο δρόμος στον οποίο προσγειώθηκε το παιδί ήταν φτιαγμένος από άσφαλτο. Ας τα πάρουμε τα πράγματα, λοιπόν, με τη σειρά.

Βρισκόμαστε σε κάποια συνοικία στη Μικρά Ασία του αρχαίου κόσμου. Σπίτια φτιαγμένα από πέτρες, δρόμοι στρωμένοι με πλάκες ή απλώς με χώμα, η μυρωδιά των σπαρτών να φτάνει μέχρι τις πόλεις, καμία κόρνα να μη μολύνει την ησυχία του έναστρου ουρανού. Για να είχε το σπίτι εκείνης της εποχής τρίτο όροφο –που μάλλον πρέπει να ήταν η ταράτσα– ίσως ανήκε σε σχετικά εύπορη οικογένεια. Όσο όμως εύπορη και να ήταν η οικογένεια, το δωμάτιο ή ο ανοιχτός χώρος ήταν πολύ μικρότερος από τις αίθουσες που έχουμε εμείς συνηθίσει.

Πολύς κόσμος μαζεμένος για να ακούσει τον απόστολο Παύλο. Τόσο πολύς, μαζί με τα παιδιά τους ο καθένας, που ξεχείλιζε ο μικρός χώρος, μέχρι που αναγκάζονταν να καθίσουν στα παράθυρα. Όχι πως υπήρχαν καρέκλες για τους υπόλοιπους. Καθισμένοι σε κουρελούδες ή στο γυμνό πάτωμα, λαμπάδες να τριζοβολούν στους τοίχους, σκύβουν μπροστά να ακούσουν. Τριγύρω το σούρουπο τους τυλίγει απαλά. Σε λίγο πέφτει η νύχτα.

Κι όμως ο άνθρωπος του Θεού συνεχίζει να μιλάει. Κανείς δεν τον διακόπτει να του πει πως τα παιδιά νυστάζουν, ακόμα και οι μεγάλοι, πως πείνασαν, πως έχουν αύριο δουλειά. Από ευγένεια; Μάλλον όχι. Από δίψα, από λαχτάρα ν’ ακούσουν ό,τι έχει να τους πει για τα αιώνια, τα ουράνια, τα δώρα του Σωτήρα τους; Πιο πιθανό.

tumblr_mz3y6le0bE1s0zqico1_500

Αλλά ήταν και κάτι άλλο.

Πού καλύτερα είχαν να πάνε; Πού πιο όμορφα, πού πιο ζεστά, πού πιο προστατευμένα; Κι ας είχαν πιαστεί τα πόδια τους οκλαδόν, κι ας έγερναν τα βλέφαρά τους από την κούραση.

Δεν είχε έρθει ακόμα ο κόσμος να τους γεμίσει με περισπασμούς. Με δουλειές, με διαβάσματα, με διασκέδαση, με άλλες συναθροίσεις, που τα λένε λίγο διαφορετικά. Αν και δεν ήταν κι εκείνοι χωρίς άλλες επιλογές. Και εξαρτιόταν το ψωμί της οικογένειάς τους από το αν θα ξυπνούσαν το πρωί να πάνε στους αγρούς. Μπορεί να ήταν και κάποιος δούλος, σκαστός από τ’ αφεντικά του. Μπορεί να ήταν και μια νέα μαμά με ένα μωρό που θήλαζε. Μπορεί ένας γέρος, μπορεί ένα παιδί.

Κάποιος δεν άντεξε.

Έγειρε πίσω, κι αποκοιμήθηκε. Κι αυτός ο ύπνος είχε ολέθριες συνέπειες, γιατί η θέση που είχε διαλέξει ο Εύτυχος ήταν πάνω στο παράθυρο. Ανάμεσα από τα λόγια του Παύλου και το νυχτερινό αεράκι. Ανάμεσα από τη συντροφιά των μαθητών και τον έξω κόσμο. Και έπεσε προς τα έξω.

Τον σήκωσαν, λέει, νεκρό. Ο Κύριος τους τον χάρισε ζωντανό μέσα σε λίγα λεπτά. Ποιος όμως, ύστερα από αυτό το συμβάν, θα ξανάπαιρνε αυτό το ρίσκο;

Χιλιάδες, όπως μοιάζει στις μέρες μας.

Χιλιάδες στα παράθυρα, χιλιάδες να φλερτάρουν με τον κόσμο, χιλιάδες να αποκοιμούνται την ώρα που θα έπρεπε να στηριχτούν και να στηρίξουν τα αδέλφια τους.

Και πάντα, πάντα πέφτουν προς τα έξω. Αυτός είναι ένας πνευματικός νόμος. Όταν θα έρθει η δύσκολη ώρα του πειρασμού, της θλίψης, εκείνος που είναι ατάιστος πνευματικά δεν θα αντέξει, δεν θα νικήσει τον εχθρό. Το κάρβουνο που είναι απομακρυσμένο από τα άλλα θα σβήσει πρώτο, θα παγώσει.

Χριστιανός χωρίς εκκλησία είναι χριστιανός χωρίς σώμα, χωρίς τροφή, χωρίς οικογένεια. Είναι ένας χριστιανός που δεν θα μπορέσει να επιβιώσει μέσα στον κόσμο του κακού και της αμαρτίας.

Το ίδιο και ένας χριστιανός με λίγη εκκλησία, με ακατάστατη τροφή, με επιλεκτική οικογένεια. Δεν υπάρχει στην καθημερινή μας ζωή τρώω όποτε το θυμηθώ, όποτε μου αρέσει. Το βάζουμε πρόγραμμα και το κάνουμε κάθε μέρα, τρεις φορές τη μέρα, ανεξαρτήτως του αν το νιώσουμε. Γιατί αν το ξεχάσουμε; Οι συνέπειες θα είναι πολύ πιο σημαντικές από οποιονδήποτε πειραματισμό. Έτσι δεν το ρισκάρουμε. Αφήνουμε την οικογένειά μας, την ξεχνάμε, επειδή προέκυψε κάτι καλύτερο, κάποιος φίλος, για δυο-τρεις μήνες; Ανόητο ακούγεται. Κάτι που θα έκανε ένας έφηβος πάνω στην ανωριμότητα και τον ενθουσιασμό της ηλικίας του, μόνο για να γυρίσει πίσω στη μαμά του με άδειες τσέπες και στομάχι, απογοητευμένος.

Κι όμως, το κάνουμε.

Κάθε φορά που αμελούμε τ’ αδέρφια μας, την εκκλησία μας, την ώρα που θα έπρεπε να μαζευτούμε όλοι μαζί να τραφούμε, να οικοδομηθούμε, να βαστάξουμε τα βάρη αλλήλων.

Κάθε φορά που μας γυαλίζει κάτι άλλο, καλύτερο όπως φαίνεται, πιο φανταχτερό, όπου συμμετέχουν κάποιοι άλλοι που ακόμα δεν τους βαρεθήκαμε να τους βλέπουμε δυο φορές την εβδομάδα. Κι αφήνουμε πίσω την οικογένειά μας, χωρίς ούτε να μας λείψουν. Γιατί δεν μας λείπουν; Έτσι δεν θα έπρεπε; Πώς τους αφήνουμε πίσω έτσι, χωρίς να ραγίζει η καρδιά μας; Πώς τους αφήνουμε πίσω αυτούς που μεγαλώσαμε μαζί, που παλέψαμε, που χάσαμε, που νικήσαμε;

Και κάθε φορά που αφήνουμε πίσω μας την εκκλησία την Κυριακή το μεσημέρι για να την ξαναβρούμε την επόμενη Κυριακή το πρωί, και τότε μένουμε χωρίς εκκλησία. Γιατί η εκκλησία είναι σώμα, είναι ζωντανό κύτταρο, είναι πέτρες ζωντανές, που χτίζουν μέσα στον κόσμο τον Ιησού Χριστό. Κι αν η λέξη «εκκλησιάζομαι» έχει μέσα της τη λέξη «εκκλησία», όμως δεν υπάρχει μέσα στην Αγία Γραφή η έννοια του καθήκοντος. Αυτή είναι κοσμική έννοια, που την έχει επιβάλει ο κόσμος στους θρησκευόμενους ανθρώπους με σκοπό δικά του συμφέροντα.

Στον Λόγο του Θεού υπάρχει τρώω, συνοικοδομούμαι, συναυξάνω, συναγωνίζομαι. Κι αυτό δεν γίνεται με τα σκαρπίνια της Κυριακής το πρωί. Θέλει να λερωθούν τα χέρια απ’ τη δουλειά, και να φθαρεί το παντελόνι στα γόνατα από τις μάχες. Και θέλει να ζαρώσουν τα μάτια απ’ την ξαγρύπνια γιατί προσευχήθηκα για τον αδερφό μου και δεν μ’ έπιανε ύπνος, επειδή με νοιάζει.

Κι αν μας είναι συνήθεια από υποχρέωση ή αν νομίζουμε πως είμαστε καλά πνευματικά επειδή δώσαμε το παρόν μία φορά στις δύο εβδομάδες, παρόλα αυτά σίγουρα το ξέρουμε πως η καρδιά μας  άλλα λέει όλη την εβδομάδα κι άλλα ακούει την Κυριακή το πρωί. Χρειάζεται πιο συχνά, χρειάζεται να δώσουμε προτεραιότητα, χρειάζεται να το βάλουμε στόχο. Χρειάζεται να τραφούμε, να ζήσουμε μαζί με τους αδερφούς μας, να προσευχηθούμε δίπλα τους, να γελάσουμε κοντά τους. Μία μέρα της εβδομάδας χριστιανός δεν είναι αληθινός χριστιανός.

Δεν είναι παιδί του Θεού, μέλος του σώματος του Χριστού.

Και το πιο σημαντικό, η ζωή του αντικατοπτρίζει αυτή την τεράστια έλλειψη.

 

Οι δύο εκκλησίες

 

Η πρώτη εκκλησία

  • Είχαν τα πάντα κοινά (Πράξεις Αποστόλων 2:44, 4:32)
  • «Ενέμενον». Έμεναν, επέμεναν, στην προσευχή και στη διδασκαλία και στο να μαζεύονται στο όνομα του Κυρίου με σταθερότητα. (Πράξεις Αποστόλων  1:14, 2:42)
  • Περικυκλωμένοι από νέφος μαρτύρων. Ο Κύριος τους τιμούσε να υποφέρουν για το όνομά Του, να διώκονται, να δίνουν τη μαρτυρία τους με τον γλαφυρότερο τρόπο και να δοξάζουν τον Σωτήρα τους. (Εβραίους 12:1)
  • Ως «λίθοι ζώντες», ζωντανές πέτρες, ο απόστολος Πέτρος τους προέτρεπε (και μας σήμερα) να οικοδομούνται μεταξύ τους και να οικοδομούν μαζί τον πνευματικό οίκο του Θεού πάνω στη γη. (Α΄ Πέτρου 2:5)
  • Κανείς δεν τολμούσε να προσκολληθεί στους μαθητές του Ιησού, επειδή έβλεπαν την άγια ζωή τους και τα θαυμάσια που έκανε ο Θεός μέσα από αυτούς, και ένιωθαν τη βρομιά τους και την αμαρτωλότητά τους πιο έντονη από ποτέ. (Πράξεις Αποστόλων  5:13)
  • Ο Κύριος πρόσθετε τους σωζόμενους καθημερινά στην εκκλησία Του. Παρ’ όλο που κανείς δεν τολμούσε να προσκολληθεί, παρόλα αυτά, όποιος σοβαρά ήθελε να σωθεί, γινόταν μέλος του σώματος του Χριστού. Και ήταν, λέει, πολλοί αυτοί που ήθελαν. Πολλοί και καθημερινά. (Πράξεις Αποστόλων  2:47)
  • «Ενέμενον Ομοθυμαδόν». Δεν υπάρχει λέξη στα νέα Ελληνικά για το «ομοθυμαδόν». Μαζί, στον ίδιο τόπο, με μια ψυχή, με έναν Κύριο. Ήταν ένα μεταξύ τους, και μαζί Του, όπως ακριβώς το είχε πει ο Ιησούς πριν φύγει από τη γη. (Πράξεις Αποστόλων  1:14, 2:46, 5:12, κ.α.)
  • Είχε έναν Παύλο, έναν Πέτρο, έναν Ιωάννη, έναν Στέφανο και πόσους άλλους…

 

tumblr_mzkdvbjnoA1t0bh0do1_500

Η εκκλησία της Αποκάλυψης

  • Ο Χριστός στέκεται έξω από την εκκλησία που φέρει το όνομά Του και χτυπάει την πόρτα, μήπως και ακούσει κανείς τη φωνή Του και Του ανοίξει. (Αποκάλυψη Ιωάννου 3:20)
  • Ένα μικρό υπόλοιπο απομένει, φοβισμένο και αποδιωγμένο, να Του είναι πιστό, να Τον θέλει, να αντιστέκεται στον κόσμο. (1: 10)
  • Έχει μέσα της και ανάμεσά της τη «συναγωγή του σατανά», που είναι εκείνοι που λένε ότι ανήκουν στον Χριστό, αλλά είναι ψέμα. (2:9, 2:13, 3:9)
  • «Μετανόησε.» Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, που αγόρασε την εκκλησία με το αίμα Του, την καλεί και την παρακαλεί και την διατάζει και την απειλεί να μετανοήσει. Αυτό είναι σχήμα οξύμωρο. Και σχήμα τραγικό. (2:5, 2:16, 3:3, 3:19)
  • «Λες ότι: Είμαι πλούσιος, και πλούτησα, και δεν έχω ανάγκη από τίποτε, και δεν ξέρεις ότι εσύ είσαι ο ταλαίπωρος, και ο ελεεινός, και ο φτωχός, και ο τυφλός, και ο γυμνός·» (3:17)
  •  «Άφησες την πρώτη σου αγάπη.» (2:4)
  • Είναι ετοιμοθάνατη. Ο Κύριος καλεί την εκκλησία Του να στηρίξει τα υπόλοιπα που πρόκειται να πεθάνουν, γιατί τα έργα της δεν ήταν τέλεια ενώπιόν Του. (3:2)
  • Ο Κύριος έρχεται γρήγορα για να την κρίνει. (2:5, 2:16, κ.α.)
  • Έχει ανάμεσά της την Ιεζάβελ, τη διδαχή του Βαλαάμ, τους Νικολαΐτες (2:20, 2:14–15)
  • Έχει το όνομα ότι ζει, αλλά είναι νεκρή. (3:1)
  • «Μακάρι να ήσουν ψυχρός.» Το τελευταίο, το χειρότερο, το πιο τραγικό. (3:15)

 

 

Ας συγκρίνουμε και ας αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας και την εκκλησία μας. Και ας γίνουμε εμείς πρώτοι, ο καθένας, η αλλαγή που θέλουμε.

Αν νιώθουμε πως δεν υπάρχει αγάπη, ας αρχίσουμε εμείς να αγαπούμε αληθινά. Αν δεν προσεύχεται κανείς για μας, ας προσευχηθούμε εμείς για τους άλλους. Αν είναι άδεια η εκκλησία μας, ας πάμε εμείς. Αν όλοι κοιτάζουν τον εαυτό τους, ας νοιαστούμε εμείς πρώτοι για τους άλλους. Τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.

Ας γίνουμε εμείς αλεξικέραυνο των ευλογιών του Θεού στις τελευταίες και σκοτεινές μέρες που περνάει η εκκλησία Του μέσα στον κόσμο.

 

Την πιο τρανή υπόσχεση νίκης την δίνει ο Κύριος στην τελευταία εκκλησία της Αποκάλυψης, σ’ αυτόν τον έναν –αν υπάρχει– που θα Του ανοίξει την πόρτα. Και το κάνει για να μας πει πως γίνεται, ακόμα και με έναν. Ας είμαι αυτός ο ένας εγώ.

«Όποιος νικάει, θα του δώσω να καθήσει μαζί μου στο θρόνο μου, όπως κι εγώ νίκησα, και κάθησα μαζί με τον Πατέρα μου στο θρόνο Του.

Όποιος έχει αυτί, ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες.»

Αποκάλυψη Ιωάννου 3:21–22

 

13S621231Q050-3B26

Copy­right περιοδικό ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ. 

Παρακαλούμε θερμά όπου γίνεται αναδημοσίευση να δημοσιεύεται και η πηγή, που είναι αυτός ο ιστότοπος, www.logiazois.net. Χαρά και τιμή μας ο Λόγος του Θεού να διαδίδεται ελεύθερος, ανόθευτος και αληθινός παντού!

 

Σελίδα 1 of 1012345...10...--> »