circlepoioieimaste-clear

 

katalogos-button

 

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ"

03 Pn Mai Ioun 17 exo 1ccc

Γίνετε συνδρομητής στο

διμηνιαίο περιοδικό ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

το οποίο περιέχει: πλούσια

αρθρογραφία,παιδική στήλη,

ιστορίες, ποιήματα και ύμνους,εδάφια

και μελέτη της Αγίας Γραφής,

ενθάρρυνση για κάθε πιστό.

στείλτε τα στοιχεία σας στο

 [email protected]

youtube-logo-223

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ 

N E O

anagennisiexo2

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ: 

Το θέμα των θεμάτων

Το γεγονός των γεγονότων

Το θαύμα των θαυμάτων

για παραγγελίες πατήστε εδώ

Exo-Xero-Pistepsa-m

Exo-Koinonia-m

 

παραγγελίες εδώ

 

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

eik-psari-sto-xwma

"Το Ψάρι στο Χώμα"

ένα μυθιστόρημα των

πρώτων Χριστιανών

 

Exo-Promessa-m

"Προμέσσα"

Μια ιστορία για τους τελευταίους

καιρούς πάνω στη γη.

ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

Μην τα χάσετε!

 

H ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ

Exo-Krisi-m

Από πού ξεκίνησαν όλα;

Και πού οδηγούν;

Ένα φταίξιμο ζητεί παραλήπτη. 

Υπάρχει λύση;

παραγγελίες εδώ

BESTSELLERS

 

exo-thaumasia-zoi-agiasmou

exo-thaumasia-zoi-proseuxis

exo-oikogeneia

Exo-Kathe-Mera-m

 

ΟΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΜΑΣ

- Προσφέρουμε ΔΩΡΕΑΝ

την Καινή Διαθήκη στην

Δημοτική γλώσσα αν μας την

ζητήσετε με γράμμα σας

στη διεύθυνση των Πνευματικων

Εκδόσεων ή με email σας.


– Ζητήστε μας ΔΩΡΕΑΝ

δείγματα των εκδόσεών μας

και αναλυτικούς καταλόγους.


– Διαθέτουμε μεγάλη ποικιλία

από CD με ομιλίες πάνω σε

πνευματικά ζητήματα και εις

βάθος μελέτη του Λόγου του

Θεού. Αναζητήστε τους

online καταλόγους μας και

στείλτε μας παραγγελίες στην

διεύθυνση των Πνευματικών

Εκδόσεων ή με email σας.

output Ya23YS

 

 

 

anastasi1

 

 

«Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών». Το λέει το «Πιστεύω» μας, το λέει ο Λόγος του Θεού, το λέει Εκείνος που το χάραξε στην αιώνια ψυχή μας.

Όμως πριν φτάσουμε στην ανάσταση, πρέπει να περάσουμε από τον θάνατο. Και ο θάνατος είναι ένα πολύ δύσκολο, ένα πολύ σκληρό θέμα. Ειδικά αν δεν είσαι εσύ εκείνος που πέθανε, αλλά εκείνος που μένει πίσω. Εκείνος που έκανε σχέδια, όνειρα, εκείνος που προγραμμάτιζε.

Εκείνος που του ’ταξαν ζωή και του έδωσαν θλίψη.

Εκείνος που προδόθηκε.

 

 

1. Μικρό προβατάκι

Το ήξερε πως έφευγε. Το διαισθανόταν πριν ακόμα έρθει ο καιρός. Κι ας ήταν άντρας κανονικός, με χρόνια πίσω του εμπειρίας και ωριμότητας, ψημένος στη ζωή, αυτό ζήτησε. Σαν μικρό παιδάκι του Κυριακού σχολείου, ήθελε να του τραγουδήσουν για το μικρό προβατάκι που το κρατάει ο βοσκός σφιχτά αγκαλιά. Χρειαζόταν να του θυμίσουν πως δεν πρέπει να φοβάται, ήθελε να είναι σίγουρος πως είναι στα χέρια του Ποιμένα, τα δυνατά, τα ασφαλή.

Και έτσι, εκεί μέσα στο θάλαμο του νοσοκομείου, ανάμεσα από δυο κοιμισμένους μάλλον αγνώστους, δίπλα από το δάσος που έφτιαχναν τα σωληνάκια, έσκυψαν και του σιγοτραγούδησαν: «να σε αγγίξει κανείς δεν τολμά, γιατί ο Χριστός σ’ αγαπά…»     mikroprovataki

Δεν έγινε όμως έτσι τότε παλιά, με κάποια άλλα προβατάκια, που ήταν πολύ πιο κοντά στο θάνατο. Τον σκότωσαν τον Ποιμένα και τα πρόβατα σκορπίστηκαν. Και ούτε ασφάλεια, ούτε αγκαλιά σφιχτή είχε τότε. Μόνο απογοήτευση και πισωγύρισμα και απορία.

Τότε λέγει προς αυτούς ο Ιησούς· Πάντες υμείς θέλετε σκανδαλισθή εν εμοί την νύκτα ταύτην· διότι είναι γεγραμμένον, Θέλω πατάξει τον ποιμένα, και θέλουσι διασκορπισθή τα πρόβατα της ποίμνης· αφού δε αναστηθώ, θέλω υπάγει πρότερον υμών εις την Γαλιλαίαν.

Ματθαίος 26:31

Είναι καθισμένοι στο τελευταίο τραπέζι και μιλάνε. Δηλαδή ο Κύριος μιλάει, και προσπαθεί να τους προετοιμάσει για τα Πάθη Του που θα ακολουθήσουν, κι εκείνοι, οι δώδεκα μαθητές Του, ακούν, και προσπαθούν να πιάσουν κάτι από το μεγαλείο Του. Και την αισθάνονται την αγάπη Του σχεδόν χειροπιαστή τριγύρω τους και μέσα τους, αλλά δεν φτάνει αυτό για να νικήσει τη θλίψη, που σιγά-σιγά τους κατακλύζει.

Και ο Κύριος βλέπει στην καρδιά τους και βλέπει στο μέλλον. Τους βλέπει σαν πρόβατα χωρίς Ποιμένα, και πονάει διπλάσια για τον πόνο που θα έρθει. Πονάει και γι’ αυτούς. Δεν θέλει, ούτε και για μια στιγμή να τους χάσει. Τους τα λέει, λοιπόν, από πριν, τι ακριβώς θα γίνει, πώς θα έρθουν τα πράγματα.

Πως ο Θεός θα Τον σκοτώσει για χάρη τους, πως τώρα κόβουν μαζί το ψωμί, αλλά αύριο το ψωμί θα γίνει σώμα, και το κρασί αίμα, και θα ραγίσει η καρδιά τους γιατί πρέπει όλα να γκρεμιστούν για να χτιστούν από την αρχή, καινούργια κτίσματα.

Όλοι, τους λέει, θα σκανδαλιστείτε. Θα Με χάσετε. Θα χάσετε τον κόσμο κάτω από τα πόδια σας. Θα νομίσετε πως σας είπα ψέματα, και, αλήθεια, έτσι θα μοιάζει. Εγώ όμως, όχι απλώς θα αναστηθώ και θα γυρίσω πάλι σε σας από τη χώρα των νεκρών, αλλά ήδη από τώρα σας λέω πού θα Με βρείτε. Θα σας έχω ετοιμάσει ψάρια στην όχθη, να φάμε μαζί.

Ετοιμαστείτε, έρχονται δύσκολες ώρες, αλλά η λύση είναι ήδη εκεί. Θα σας περιμένω στην... 

πατήστε "Διαβάστε περισσότερα" για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο    

 

 

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Τι είναι η ευλογία του Θεού

Έχει γίνει πια ανέκδοτο. Που στεκόμασταν στις ουρές στα ΑΤΜ για πενήντα ευρώ κάτω από lefta-ceriaτον ήλιο, που περιμέναμε ώρα με την ώρα πότε θα αλλάξουν τα πράγματα, μόνο για να ανακαλύπτουμε κάθε μέρα ξανά πως μόνο προς το χειρότερο θα πάνε. Ώσπου σταματήσαμε να περιμένουμε και αποφασίσαμε –ίσως, κάποιοι- να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε με την κατάσταση που υπάρχει. Σίγουρα θα τα καταφέρουμε. Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Κάποιες παράπλευρες απώλειες πάντα υπάρχουν, αλλά αυτούς ποιος τους υπολογίζει… Οι υπόλοιποι θα βρουν έναν τρόπο να συνεχίσουν να παλεύουν και να ζουν, με λίγη γκρίνια, με λίγο χιούμορ, με λίγο σφίξιμο στις γροθιές.

 

Αυτό είναι το «ένστικτο της επιβίωσης», που είναι βαθιά γραμμένο μέσα στη φύση του ανθρώπου. Βέβαια, άλλο επιβίωση κι άλλο ζωή. Άλλο να κρατιέσαι με το ζόρι να μη βυθιστείς κι άλλο να πλέεις με τα πανιά σου ανοιχτά. Άλλο «τα καταφέρνουμε» κι άλλο «είμαστε ευλογημένοι».

Ο Θεός υπόσχεται στο παιδί Του πολλές φορές μέσα στον Λόγο Του πως θα το γεμίσει με την ευλογία Του, τις ευλογίες Του, πως θα το πλουτίσει και πως θα το γεμίσει δόξα και ομορφιά. Όμως τι γίνεται μ’ αυτή την υπόσχεση όταν όλα γύρω σκοτεινιάζουν; Το παιδί του Θεού εξαιρείται; Η εμπειρία μας είναι πως όχι. Τι συμβαίνει, λοιπόν; Αθετεί ο Κύριος την υπόσχεσή Του όταν μας απολύουν ξαφνικά από τη δουλειά μας, όταν μαζί με τους άλλους ξεχνάνε να μας πληρώσουν, όταν βγαίνουμε από το σπίτι μας να πάμε στο σούπερ μάρκετ και λέμε, «άσε μια μέρα να περάσει ακόμα, έχει μείνει λίγο γάλα στο ψυγείο, για μισό ποτήρι»;

Μήπως πρέπει να αρπάξουμε μόνοι μας την ευλογία Του, να τρέξουμε, να κυνηγήσουμε κι εμείς λίγο τα πράγματα ή, τουλάχιστον, να μη μείνουμε πίσω; Όταν όλοι δουλεύουν τα μαγαζιά τους τις Κυριακές, όταν όλοι κάνουν και λίγο τα στραβά μάτια στην εφορία… μήπως αυτός είναι ο δρόμος να ζήσουμε επιτέλους την υποσχεμένη, την ευλογημένη ζωή που δεν της λείπει τίποτα; Ή θα καθόμαστε να μας εκμεταλλεύονται, να μπαίνουμε εμείς μέσα για να πλουτίσουν άλλοι, ανήθικοι άνθρωποι, κι εμείς να πληρώνουμε φόρους αιωνίως, από χρήματα που δεν υπάρχουν; Είναι αυτό δίκαιο; Είναι τρόπος αυτός να ζήσει το παιδί του Θεού, που βρίσκεται υπό την προστασία και την οδηγία Του;

Δύσκολα ερωτήματα, αναπάντητα πολλές φορές, μπερδεμένα. Η απάντηση βρίσκεται αλλού.

Όλες αυτές οι ερωτήσεις και οι προβληματισμοί έχουν ένα κοινό σημείο: δεν ξεκινάνε σωστά. Ίσως πρέπει να ξεκινήσουμε από την πολύ αρχή. Να προσδιορίσουμε ποια είναι η ευλογία του Θεού. Τι σημαίνει, για ποιους είναι, και πότε την δίνει ο Θεός.

  1. Το ευαγγέλιο της ευημερίας

«Και αν υπακούς με επιμέλεια στη φωνή τού Κυρίου τού Θεού σου, για να προσέχεις να κάνεις όλες τις εντολές του, που σήμερα εγώ σε προστάζω, ο Κύριος ο Θεός σου θα σε υψώσει επάνω από όλα τα έθνη τής γης· Και θα ’ρθουν επάνω σου όλες αυτές οι ευλογίες, και θα σε βρουν, αν υπακούσεις στη φωνή τού Κυρίου τού Θεού σου.»

Δευτερονόμιο 28 : 1,2

Κηρύχτηκε πάρα πολύ το «ευαγγέλιο της ευημερίας» και το πίστεψαν πολλοί, ίσως επειδή ταίριαζε στις ανάγκες τους. Στην ουσία είναι η πεποίθηση πως όποιος πάει στον Χριστό και γίνει παιδί του Θεού, όχι απαραίτητα και πολύ φανατικά, αλλά έστω να τηρεί κάποιους βασικούς κανόνες και να κάνει κάποιες αγαθοεργίες, τότε ο Θεός θα τον αμείψει με αγαθά υλικά, με καιρούς καλοπέρασης, ακόμα και με δόξα και τιμές.

Αυτό βέβαια απέχει μακράν από την αλήθεια του Λόγου του Θεού, αλλά πολύ εύκολα κάποιος, διαβάζοντας τα παραπάνω εδάφια, αν δεν τα διαβάσει με προσοχή, μπορεί να μπερδευτεί.

Πρώτα έρχεται το «εάν».

Εάν υπακούς… επιμελώς… προσέχεις… κάνεις.

Όλα αυτά. Και επιμελώς και προσέχεις και υπακούς. Εδώ θα έπρεπε να έχουμε σταματήσει για τις πρώτες λίγες δεκαετίες της πίστεώς μας. Να το αγαπήσουμε, να το ζητήσουμε, να το αποκτήσουμε. Το να ακούμε και να υπακούμε την Φωνή του Θεού μέσα στην καρδιά μας. Και ύστερα, δειλά-δειλά να προχωρήσουμε παρακάτω, στην υπόσχεση.

tumblr fullaΌχι ότι μας οφείλει τίποτα ο Θεός, γιατί εμείς Τον προδώσαμε και Τον διώξαμε, παρόλο που μας αγαπούσε. Αλλά τέτοιος είναι. Θέλει μόνο να Τον αγαπούν. Και σε κείνους που Τον αγαπούν φέρεται με έλεος. Δεν πρόκειται περί ανταμοιβής, να το προσέξουμε αυτό. Όχι. Είναι έλεος. Δηλαδή δώρο, καλοσύνη σε κάποιον που δεν το αξίζει.

Και αρχίζει μετά ο κατάλογος του «ευλογημένος». Τα παιδιά σου, το σπίτι σου, τα υπάρχοντά σου, τα λεφτά σου. Η είσοδος, η έξοδος, τα πάντα. «Θα είσαι κεφαλή και όχι ουρά.» (Δευτερονόμιο 28:13) Αυτή κι αν είναι υπόσχεση!

Τώρα δεν μένει παρά να την ερμηνεύσουμε, και να την ερμηνεύσουμε σωστά. Ευλογημένα λέει πως θα είναι τα λεφτά σου. Όχι πολλά. Τα παιδιά σου, όχι υγιή, ούτε παντρεμένα με καλά παιδιά, ούτε καν ευτυχισμένα. Ευλογημένα. Είναι κάτι πολύ παραπάνω από ευτυχία, από ευημερία, ακόμα κι από πλούτο. Αλλά τι είναι;

  1. Έτσι φέρεται ο Θεός στους δικούς Του

Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα και περιπτώσεις ανθρώπων του Θεού μέσα στην Αγία Γραφή, που μας δείχνουν ξεκάθαρα πώς φέρεται ο Θεός, πώς ευλογεί δηλαδή, τους ανθρώπους που Του αρέσει η ζωή τους. Και είναι άνθρωποι, που ξεκάθαρα το δηλώνει ο Κύριος πως Τον ευαρέστησαν, άρα δεν υπάρχει αμφιβολία εκεί.

  • Δαβίδ (Α’ Σαμουήλ 13:14) Ο Θεός είπε για τον Δαβίδ πως «βρήκε άνθρωπο σύμφωνα με την καρδιά Του». Έστειλε τον προφήτη Του να τον χρίσει βασιλιά όταν ήταν ακόμα βοσκός, και τον προίκισε με ταλέντα, ομορφιά, ικανότητες και μια από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες. Αυτό το αγόρι, λοιπόν, ο προσωπικά επιλεγμένος του Θεού, ο χρισμένος, ο νικητής των γιγάντων, πέρασε τα επόμενα χρόνια να κρύβεται σε σπηλιές, κυνηγημένος για τη ζωή του. Ύστερα από πάρα πολλά χρόνια, ο μεγαλύτερος εχθρός του, ο Σαούλ, αφού είχε κάνει τη ζωή του μαρτύριο, σχεδόν αφόρητη, πέθανε, αλλά ακόμα ο Δαβίδ δεν έγινε βασιλιάς. Έπρεπε να υπομείνει κι άλλους πολέμους, και εξορία, και αδικίες, μέχρι να εκπληρωθεί η υπόσχεση του Θεού στη ζωή του. Μα όλα αυτά τα χρόνια, η ταλαιπωρημένη αυτή ζωή που έζησε, της αδικίας, του περιθωρίου και του κινδύνου, έβγαλαν ένα απόσταγμα γλυκύτερο από το μέλι, που το διαβάζουμε στους Ψαλμούς. Το απόσταγμα μιας καρδιάς αφιερωμένης στον Κύριο, που τίποτα δεν μπορούσε να την κουνήσει από τη θέση της, γιατί ήταν επάνω σε «ισχυρό βράχο, σπίτι καταφυγής.» (Ψαλμός 31) Ο ευλογημένος του Κυρίου. Και πριν γίνει βασιλιάς ευλογημένος, και μετά. Και όταν τον κυνηγούσε ο ίδιος του ο γιος να τον σκοτώσει, εκεί κοντά στο τέλος της ζωής του, και πάλι ευλογημένος. Και πάλι πρίγκιπας. Και πάλι «σύμφωνα με την καρδιά του Θεού.»
  • Δανιήλ (Δανιήλ 9:23) Ο «άνδρας ο πολύ αγαπητός» του Θεού, που τον έφερε αιχμάλωτο σε μια ξένη γη και τον έριξε στα λιοντάρια να τον φάνε. Αν έτσι φέρθηκε ο Θεός στον πολύ αγαπητό Του, τότε τι να πουν οι υπόλοιποι; Μα τον εξύψωσε στα μάτια του βασιλιά και τον έσωσε με θαύμα μεγάλο. Όμως κι εκείνος το είχε πει, πως θα ανοίξει όπως πριν τα παράθυρά του για να προσευχηθεί, κι ας γίνει ό,τι θέλει. Θα ήταν δηλαδή ευλογημένος ακόμα κι αν τον έτρωγαν τα λιοντάρια; Ναι, θα ήταν. Γιατί δεν εξαρτιόταν από την ποιότητα της ζωής του το πόσο λάτρευε τον Θεό. Γι’ αυτό ήταν «ανήρ σφόδρα αγαπητός».
  • Ιωάννης ο Βαπτιστής (Λουκάς 7:20,28). Εδώ και οι μεγαλύτεροι μελετητές μένουν με το στόμα ανοιχτό. Εκείνον που έστειλε ο Θεός για να ετοιμάσει τον δρόμο του Μεσσία, να τον αποκεφαλίζουν λίγο καιρό ύστερα από την αρχή της διακονίας του Ιησού Χριστού. Γιατί; Μα πώς είναι δυνατόν; Μέχρι και ο ίδιος ο Ιωάννης απόρησε: «Εσύ είσαι ή άλλον περιμένουμε;» έστειλε να ρωτήσουν. Γιατί, αν είσαι Εσύ ο Ιησούς Χριστός, ο Σωτήρας, τότε... (Πατήστε "Περισσότερα" για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο)

 

paliatzis

 

-Όμικρον Φι

 

 

"Περνάει ο δυνατός του Θεού, είπα, το μνημείο της αγάπης του Θεού, ο άνθρωπος που του εμπιστεύθηκε ο Θεός τέτοια τιμητική διάκριση, να υποφέρει για Κείνον... Αν σκύψεις όμως πιο κοντά, πιο μέσα, βαθιά, θα δεις δυο μάτια πρησμένα από το κλάμα, δυο γόνατα πληγιασμένα, δυο πλάτες φορτωμένες, που θα τρομάξεις.
Να πώς έρχεται το αποτέλεσμα. Να πώς καθαρίζει ο Κύριος, να πώς πλάθει τους ανθρώπους Του, που θα Τον δοξάσουν.

Δεν υπάρχουν τυχαία γεγονότα. Ξαφνικά. Υπάρχει ο Κύριος που Του ανήκουμε. Και θα μας κάμει αυτό που θέλει. Μας αγόρασε, Του χρωστούμε τα πάντα. Η αγάπη Του δεν κάνει λάθη."

 

 

               από το βιβλίο "Η Θαυμάσια Ζωή του Αγιασμού"

των Χρήστου και Ορέστη Φραγκόπουλου