circlepoioieimaste-clear

 

katalogos-button

 

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ"

03 Pn Mai Ioun 17 exo 1ccc

Γίνετε συνδρομητής στο

διμηνιαίο περιοδικό ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

το οποίο περιέχει: πλούσια

αρθρογραφία,παιδική στήλη,

ιστορίες, ποιήματα και ύμνους,εδάφια

και μελέτη της Αγίας Γραφής,

ενθάρρυνση για κάθε πιστό.

στείλτε τα στοιχεία σας στο

 [email protected]

youtube-logo-223

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ 

N E O

anagennisiexo2

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ: 

Το θέμα των θεμάτων

Το γεγονός των γεγονότων

Το θαύμα των θαυμάτων

για παραγγελίες πατήστε εδώ

Exo-Xero-Pistepsa-m

Exo-Koinonia-m

 

παραγγελίες εδώ

 

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

eik-psari-sto-xwma

"Το Ψάρι στο Χώμα"

ένα μυθιστόρημα των

πρώτων Χριστιανών

 

Exo-Promessa-m

"Προμέσσα"

Μια ιστορία για τους τελευταίους

καιρούς πάνω στη γη.

ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

Μην τα χάσετε!

 

H ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ

Exo-Krisi-m

Από πού ξεκίνησαν όλα;

Και πού οδηγούν;

Ένα φταίξιμο ζητεί παραλήπτη. 

Υπάρχει λύση;

παραγγελίες εδώ

BESTSELLERS

 

exo-thaumasia-zoi-agiasmou

exo-thaumasia-zoi-proseuxis

exo-oikogeneia

Exo-Kathe-Mera-m

 

ΟΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΜΑΣ

- Προσφέρουμε ΔΩΡΕΑΝ

την Καινή Διαθήκη στην

Δημοτική γλώσσα αν μας την

ζητήσετε με γράμμα σας

στη διεύθυνση των Πνευματικων

Εκδόσεων ή με email σας.


– Ζητήστε μας ΔΩΡΕΑΝ

δείγματα των εκδόσεών μας

και αναλυτικούς καταλόγους.


– Διαθέτουμε μεγάλη ποικιλία

από CD με ομιλίες πάνω σε

πνευματικά ζητήματα και εις

βάθος μελέτη του Λόγου του

Θεού. Αναζητήστε τους

online καταλόγους μας και

στείλτε μας παραγγελίες στην

διεύθυνση των Πνευματικών

Εκδόσεων ή με email σας.

output Ya23YS

 

 

Σημειώσεις πάνω σε μία αναχώρηση

 

 

notes on a

 

 

Κάποιος είπε «αγάπη είναι να βλέπεις κάποιον να πεθαίνει». Δεν ξέρω αν είναι αγάπη. Αν είναι μόνο αγάπη. Ίσως είναι και ανάγκη. Και μη επιλογή.

Αγάπη είναι να βλέπεις κάποιον να ζει, να ζεις μαζί του, να τον γνωρίζεις, να τον μαθαίνεις. Να αυξάνεσαι μαζί του. Να περπατάς μαζί του τους δρόμους του Θεού, να τον πονάς όταν πέφτει, να τον ακολουθείς όταν σηκώνεται.

Το να βλέπεις κάποιον να πεθαίνει ίσως είναι και αγάπη.

Το σίγουρο είναι πως είναι μάθημα.

Πολλά μαθήματα.

 

 1.Ο χρόνος, το μεγάλο ψέμα.

Η ιδιοφυΐα του μεγάλου εχθρού του ανθρώπου, εκείνου που μέσα στην Αγία Γραφή αποκαλείται και διάβολος, είναι το ψέμα. Ένα ψέμα για να έχει όμως επιτυχία δεν είναι απλή υπόθεση. Πρέπει να έχει μέσα του κάποιες βάσεις αλήθειας, πρέπει να φαίνεται λογικό. Πρέπει να είναι μισή αλήθεια και μισό ψέμα. Αν γίνεται να είναι σχεδόν ολόκληρη αλήθεια και ένα μόριο ψέματος, τόσο το καλύτερο. Γιατί αυτό το σχεδόν, αυτό το μόριο ψέματος είναι αρκετό για να χάσουμε την ψυχή μας. Και μάλιστα, χωρίς καν να το καταλάβουμε.

Ο άνθρωπος πλάστηκε για να ζει αιώνια. Για πάντα. Η ψυχή που κουβαλάει μέσα του δεν είναι προσωρινή. Η ιδέα του θανάτου είναι ξένη προς την ύπαρξη που δημιούργησε ο Θεός, γιατί είναι ξένη και προς τον ίδιο τον Θεό. «Και είπε ο Θεός: Ας κάνουμε άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα, σύμφωνα με τη δική μας ομοίωση» (Γένεση 1:26). Όμως τα πράγματα δεν έμειναν έτσι όπως τα είχε πλάσει ο Θεός. Ήρθε η αμαρτία και μαζί της η φθορά και ο θάνατος.

Η κλεψύδρα.

Κανείς ποτέ δεν περιμένει πως θα τελειώσει η άμμος μέσα στην κλεψύδρα. Πέφτει τόσο αργά, άλλωστε, που μοιάζει ανόητο πως κάποτε θα πέσει ο τελευταίος κόκκος. Κι έπειτα, κάτι μέσα μας αντιδρά στην έννοια του προσωρινού. Κάτι μέσα μας επιμένει πως είμαστε για κάτι καλύτερο από 70-80 χρόνια ζωής. Αυτό το κάτι είναι το στοιχείο του αιώνιου Θεού που μας έπλασε. Ζούμε όμως στη γη της αμαρτίας, όπου όλα έχουν ημερομηνία λήξης.

Ακόμα κι εμείς.

Κανείς δεν περιμένει το θάνατο. Κανέναν δεν τον βρίσκει με τα χέρια ανοιχτά να τον περιμένει. Είναι στη φύση μας γραμμένη η ζωή, και μάλιστα η αιώνια ζωή, παρμένη από τη φύση του ίδιου του Θεού. «Αλλά ο Κύριος είναι αληθινός Θεός, είναι ζωντανός Θεός, και αιώνιος βασιλιάς» (Ιερεμίας 10:10). Δεν σε βρίσκει ποτέ ο θάνατος σύμφωνο. Υπάρχει όμως η δυνατότητα να σε βρει έτοιμο. Και υπάρχει και η δυνατότητα να μη σε βρει έτοιμο.

Αυτό ήταν το μεγάλο ψέμα που μας είπαν, πως έχουμε χρόνο.

Πως θα είναι πάντα εκεί ο Χριστός, για όταν Τον θελήσουμε, να μας περιμένει. Πως δεν θα έρθει η ώρα του τέλους, παρά ύστερα από μακρά προειδοποίηση, ώστε να προλάβουμε να ετοιμαστούμε. Πως θα έχουμε χρόνο να αλλάξουμε τη ζωή μας, να βάλουμε την ηθική μας σε μία τάξη, να ζητήσουμε εκείνα τα συγγνώμη που πρέπει. Πως θα έχουμε πάντα χρόνο να κάνουμε αυτό που αναβάλλουμε. Απλώς όχι τώρα.

«Σήμερα αν ακούσετε τη φωνή του, μη σκληρύνετε τις καρδιές σας...» (Εβραίους 3:15). «Σε καιρό δεκτό σε εισάκουσα, και σε ημέρα σωτηρίας σε βοήθησα· δες, τώρα είναι καιρός ευπρόσδεκτος, δες, τώρα είναι ημέρα σωτηρίας.» (Β΄ Κορινθίους 6:2). Τώρα είναι μέρα σωτηρίας. Δεν το λέει τυχαία αυτό ο Λόγος του Θεού. Σήμερα. Τώρα. Το αύριο δεν μας ανήκει. Το αύριο είναι ένα ψέμα. Το αύριο, το μετά, το όταν γεράσω.

Δεν είναι η ώρα να τακτοποιήσουμε τις εκκρεμμότητές μας με τον Θεό και με τους ανθρώπους μπροστά στο κουτί, δίπλα στα κεριά, ενώ η μουσική παίζει θλιβερά στο φόντο. Δεν είναι η ώρα ούτε λίγο πριν ούτε λίγο μετά. Το μετά δεν μας ανήκει. Όσο για το πριν, συμβαίνουν όλα τόσο γρήγορα, που πάλι δεν προλαβαίνεις να πεις, να κάνεις, να αλλάξεις τίποτα.

Ο άνθρωπος τη μία μέρα είναι όρθιος και περπατάει, την επόμενη στο κρεβάτι, για να μη σηκωθεί ποτέ ξανά. Ποιος ορίζει ποια θα είναι η μέρα, ποια η στιγμή που δεν θα μπορούμε πια να αλλάξουμε τίποτα στη ζωή μας; Ποιος θα μας προειδοποιήσει πως τελειώνει η άμμος στην κλεψύδρα;

Δεν είναι η ώρα να σηκώσουμε το τηλέφωνο, να κλάψουμε, να πούμε εκείνα που δεν έχουμε πει μόνο επειδή μάθαμε πως κάποιος είναι άρρωστος. Ή πως εμείς οι ίδιοι είμαστε άρρωστοι. Όταν θα έρθει η ώρα για να φύγουμε, δεν χωράνε πια εκεί συναισθηματισμοί. Ό,τι ήταν να γίνει, έγινε. Άλλος αποφασίζει πότε θα μπει η τελεία.

 

notes

 

 

Εκείνος που έφυγε μπροστά στα μάτια μου τον Μάϊο που μας πέρασε, το έμαθε αρκετές μέρες πριν πως φεύγει. Και πάλι βέβαια, κανείς δεν μπορούσε να του πει τι θα συμβεί σίγουρα. Όλο «μάλλον» και «ίσως» και «θεωρούμε ότι...». Οι αγαπημένες λέξεις των γιατρών. Κι αυτοί άνθρωποι είναι, τι φταίνε; Του το είπανε λοιπόν από πριν. Κι όμως, δεν πρόλαβε ούτε να πει πού να βρουν τα κλειδιά τα δεύτερα του αυτοκινήτου. Δεν πρόλαβε ούτε ένα χαρτί να υπογράψει, που ίσως χρειαζόταν. Είναι δυνατόν να είχε τη διαύγεια και το κουράγιο, μέσα στο βασανισμένο του σώμα, μέσα στη δύσκολη ώρα του αποχωρισμού, να ξεκινήσει τότε, εκείνη τη στιγμή, το μακρύ και επίπονο έργο να αλλάξει τον εαυτό του;

Δεν είναι.

Δεν ήταν. Έφυγε όπως ήταν. Και ήταν, δόξα στον Θεό, έτοιμος.

Αλλά ήταν έτοιμος για πολύ καιρό πριν να χρειαστεί να φύγει. Κάθε μέρα, για την ακρίβεια. Κάθε στιγμή. Γιατί κι αν ήταν τώρα η ώρα;

Κι από πριν αρρωστήσει ήταν...    

πατήστε "Διαβάστε περισσότερα" για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο                                                                             

 

 

 

ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

 

 

Ποιοι είμαστε

 

Γιατί δεν προτιμάτε να αδικείστε; 

(Α΄ Κορινθίους 6:7)

 

 

 

Πολύ μεγάλη σύγχυση και συζήτηση υπάρχει γύρω από το θέμα της ταυτότητας του χριστιανού ανθρώπου σε σχέση με τους γύρω του. Τι είναι αυτό που τον ξεχωρίζει; Και πρέπει να υπάρχει κάτι που να τον ξεχωρίζει; 

Ας πούμε πως ο χριστιανός είναι ένας καλός άνθρωπος. Αυτό δεν τα λέει όλα; Α, μα αυτή είναι ερώτηση-παγίδα. Γιατί ποιος είναι ο καλός άνθρωπος; 

Τις στιγμές που γράφονται αυτές οι γραμμές, το Παρίσι θρηνεί τους νεκρούς του. Η Βηρυτός το ίδιο. Οι βαρκούλες με τους μετανάστες συνεχίζουν να αναποδογυρίζουν στο Αιγαίο, κι όσο πλησιάζουν οι γιορτές, τόσο πληθαίνουν και τα παιδάκια με ακορντεόν μέσα στο τρένο. Σε όλα αυτά τα σενάρια υπάρχει η ίδια απορία: ποιος φταίει. Ποιος έφταιξε και είναι έτσι ο κόσμος μας; Μήπως θα μπορούσαμε να τα έχουμε αποφύγει όλα αυτά; Πάντα, βέβαια, η απάντηση θα είναι πολύ εύκολη και γρήγορη, το δάχτυλο τεντωμένο. Να, αυτός φταίει, αυτός και

 

Μπροστά στα μάτια μας καθημερινά βρίσκεται σε εξέλιξη ένας αδυσώπητος αγώνας. Ένας πόλεμος σε ένα πεδίο μάχης κατάλληλα εκλεγμένο από αυτόν που κήρυξε τον πόλεμο αυτό. Ένας πόλεμος που ξεκίνησε χιλιάδες χρόνια πριν, όταν ο εχθρός του Θεού και εχθρός του ανθρώπου, ο απαρχής ανθρωποκτόνος διάβολος, πλησίασε την Εύα και τον Αδάμ στον κήπο της Εδέμ με ένα μόνο σκοπό. Να τους σκοτώσει. Πολεμώντας την αλήθεια.

 Όμως τίποτα από αυτά δεν θα μπορούσε να συμβεί, αν κάποιος δεν διαστρέβλωνε την αλήθεια, δεν την έκρυβε, δεν την αλλοίωνε. firefighters-ng 

«Στ’ αλήθεια, έτσι σας είπε ο Θεός;» (Γένεση 3:1). Με τα λόγια αυτά ξεκίνησε η εξαπάτηση του ανθρώπου και ο πόλεμος ενάντια στον Θεό μεταφέρθηκε στην καρδιά του δημιουργήματός Του. Ένας πόλεμος που συνεχίζεται με αμείωτη ένταση μέχρι σήμερα. Ένας πόλεμος που εξελίσσεται και αλλάζει μορφή ανάλογα με τις ανάγκες και τις συνθήκες. Ένας πόλεμος που θα συνεχίζεται μέχρι την οριστική και τελειωτική νίκη της Αλήθειας, του σπέρματος της γυναικός (Γένεση 3:15), που μπορεί ο πατέρας του ψέματος (Ιωάννης 8:44) να του κέντησε την πτέρνα, αλλά Αυτός θα του συντρίψει το κεφάλι (Γένεση 3:15).

Σε αυτό τον πόλεμο ενάντια στην αλήθεια, ο εχθρός των ψυχών μας έχει επιστρατεύσει διάφορες και διαφορετικές στρατηγικές. Είναι δε οι τεχνικές και οι τακτικές μελετημένες και τα μέτωπα της επίθεσης πολλά, με μόνο στόχο το αποτέλεσμα να...

 

 inspirational-journeyΠόσες φορές έχετε υποσχεθεί σε ανθρώπους, σε φίλους παλιούς, ή ακόμα και σε συγγενείς πως «δεν θα χάσουμε επαφή»; Κι όμως, πολύ σύντομα η καθημερινότητα μας απορροφά και κάποιοι άνθρωποι καταλήγουν να απομακρύνονται, να ξεγλιστρούν από τη ζωή μας στο φυσικό πέρασμα του χρόνου.

Όταν ήμασταν παιδιά, περνούσαμε την κάθε μας μέρα σχεδόν με τους συμμαθητές μας. Ελάχιστους από αυτούς ξαναείδαμε ποτέ με το που τέλειωσε το σχολείο. Τα παιδιά μας τα μεγαλώσαμε, κάθε μέρα τα ταΐζαμε, τα διαβάζαμε, τα φροντίζαμε. Και κάποτε παντρεύτηκαν και έπιασαν δουλειά, και μπορεί να μένουν σε άλλη πόλη και να τα βλέπουμε κάθε Χριστούγεννα και καλοκαίρι.

Το πιο εύκολο -και φυσιολογικό, σε κάποιο βαθμό- σε αυτή τη ζωή είναι να απομακρύνεσαι από κάποια πράγματα καθώς ξεκινάει κάτι καινούργιο. Αυτό ισχύει παντού, αν το παρατηρήσουμε. Η ίδια η γη μας, οι πλανήτες, τα αστέρια, βρίσκονται σε μια διαρκή κίνηση. Ακόμα και οι ήπειροι απομακρύνονται μεταξύ τους, οι οροσειρές είτε βουλιάζουν είτε αναδύονται, οι ωκεανοί μεγαλώνουν ή συρρικνώνονται.

Ελάχιστα κάθε μέρα, ανεπαίσθητα, αλλά αληθινά.

Η στασιμότητα είναι μύθος, είναι ψευδαίσθηση. Η αλήθεια είναι μία: ή πλησιάζεις ή απομακρύνεσαι.

1. Ο χρόνος θα δείξει

Για κάποιες επιλογές που κάνει ο άνθρωπος στη ζωή του μόνο ο χρόνος μπορεί να είναι ο κριτής, δυστυχώς πάντα εκ των υστέρων. Πάντα η καρδιά και το μυαλό είναι σύμβουλοί του, φυσικά, αλλά ακόμα κι αυτά μπορεί να του υπαγορεύουν μία πορεία πλεύσης απατηλή και επηρεασμένη από κίνητρα ταπεινά και λανθασμένα.

Ένα πράγμα όμως είναι αδιαμφισβήτητο και αυτό είναι ο

 

Είναι γεγονός, και ας το ομολογήσουμε, πως η ζωή μας ολόκληρη είναι γεμάτη με φόβους, οι μέρες μας, οι ώρες μας, η κάθε μας κίνηση. Αποτελούν κυρίαρχο στοιχείο της ζωής μας οι φόβοι και είναι τρομερό να το λέμε και να το ομολογούμε. Κάθε μέρα υποφέρουμε και στενά­ζουμε από ποικίλους φόβους, από ποικίλες αιτίες. Αν μαζεύαμε τους φόβους μιας ζωής, θα διαπιστώναμε πως το μεγαλύτερο και το καλύ­τερο μέρος της είναι κυριολεκτικά τυραννισμένο από τους φόβους!

bird-silhouette-small

Εδώ όμως υπάρχει κάτι ακόμα πιο τραγικό. Φόβους είχαμε πριν πάμε στον Χριστό, τότε που ήμασταν στη ζωή της αμαρτίας, στη ζωή του σκοταδιού, στη ζωή της άρνησης. Φόβους όμως έχουμε και τώρα που έχουμε τον Χριστό στη ζωή μας, που λέμε πως πιστεύουμε και πως ζούμε την καινούργια ζωή. Πώς γίνεται αυτό;

Πίσω από τους φόβους

Αν θα θέλαμε να αναλύσουμε το θέμα των φόβων και να το δούμε ειλικρινά και κατάματα, θα βλέπαμε πως πίσω από τους φόβους υπάρχει μια ολόκληρη αλυσίδα. Φοβόμαστε γιατί θέλουμε! Θέλουμε κάτι συγκε­κριμένο, το θέλουμε πολύ και φοβόμαστε γι’ αυτό, μέσα στη σκέψη μας μυρμηγκιάζουν οι φόβοι και τα...